اصطلاحات فارکس به زبان ساده

اصطلاحات فارکس به زبان ساده

اصطلاحات فارکس به مجموعه واژه‌ها و عبارات تخصصی اشاره دارند که در بازار ارزهای خارجی (Forex) به کار می‌روند و برای درک بهتر روندهای معاملاتی، تحلیل‌های تکنیکال و بنیادی و استراتژی‌های سرمایه‌گذاری ضروری هستند. یکی از مهم‌ترین اصطلاحات فارکس، جفت ارز است که به دو ارز مختلف اشاره دارد که در مقابل یکدیگر معامله می‌شوند، مانند EUR/USD. قیمت خرید و قیمت فروش نیز دو اصطلاح کلیدی هستند که به قیمت‌هایی که معامله‌گران برای خرید و فروش یک جفت ارز پرداخت می‌کنند، اشاره دارند. اسپرد به تفاوت بین این دو قیمت گفته می‌شود و نمایانگر هزینه‌های معاملاتی است. پپ (Pip) کوچک‌ترین واحد تغییر قیمت در یک جفت ارز است و به معامله‌گران کمک می‌کند تا نوسانات قیمت را اندازه‌گیری کنند. اصطلاح اهرم (Leverage) به استفاده از اعتبار قرضی برای افزایش حجم معاملات اشاره دارد، که می‌تواند در عین حال ریسک‌ها را نیز افزایش دهد.

از طرف دیگه مارجین به میزان سرمایه‌ای گفته می‌شود که معامله‌گر برای باز نگه‌داشتن یک موقعیت باز نیاز دارد. کارگزار (Broker) به شرکت‌هایی اطلاق می‌شود که خدمات معاملاتی را به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهند و نقدینگی (Liquidity) به توانایی بازار در تسهیل معاملات بدون تغییر قابل توجه قیمت اشاره دارد. دیگر اصطلاحات مهم شامل مدیریت ریسک (Risk Management) است که به مجموعه‌ای از تکنیک‌ها و استراتژی‌ها برای کنترل ضررها در معاملات اشاره دارد، و حد ضرر و حد سود که به ترتیب به نقاطی اشاره دارند که معامله‌گران برای محدود کردن ضررها و قفل کردن سودهای خود تعیین می‌کنند. در نهایت، درک این اصطلاحات فارکس به زبان ساده نه تنها به معامله‌گران کمک می‌کند تا تصمیمات بهتری بگیرند، بلکه به آنها این امکان را می‌دهد تا در یک بازار پیچیده و نوسانی مانند فارکس با اعتماد بیشتری عمل کنند.

اصطلاحات فارکس ( اصطلاحات عمومی فارکس )

Forex (FX) : فارکس (FX) مخفف عبارت Foreign Exchange است و به بازار تبادل ارزهای خارجی اشاره دارد. این بازار بزرگ‌ترین بازار مالی جهان است که در آن ارزهای مختلف از کشورهای سراسر جهان خرید و فروش می‌شوند. ویژگی اصلی فارکس نقدینگی بسیار بالا و معاملات شبانه‌روزی است. معامله‌گران از تغییرات نرخ ارزها برای کسب سود استفاده می‌کنند. این بازار شامل افراد، شرکت‌ها، بانک‌ها و نهادهای مالی است که با هدف تجارت یا سرمایه‌گذاری فعالیت می‌کنند.

Currency Pair : جفت ارز (Currency Pair) یکی از اصول اساسی معاملات فارکس است و بیانگر ارزش نسبی یک ارز نسبت به ارز دیگر است. جفت ارزها به دو بخش ارز پایه و ارز متقابل تقسیم می‌شوند. برای مثال در جفت ارز EUR/USD، یورو (EUR) ارز پایه و دلار آمریکا (USD) ارز متقابل است. معامله‌گران با خرید یا فروش جفت ارزها از نوسانات قیمتی آن‌ها سود می‌برند.

Bid Price : یکی از اصلی ترین اصطلاحات فارکس قیمت خرید (Bid Price) قیمتی است که خریداران مایل به پرداخت آن برای خرید یک دارایی یا ارز هستند. این قیمت معمولاً پایین‌تر از قیمت فروش (Ask Price) است. معامله‌گران فارکس به دقت این قیمت را دنبال می‌کنند تا بهترین زمان برای ورود یا خروج از معامله را بیابند. قیمت خرید معمولاً در سمت چپ جفت ارز نمایش داده می‌شود.

Ask Price : قیمت فروش (Ask Price) در اصطلاحات فارکس قیمتی است که فروشندگان حاضر به فروش دارایی یا ارز خود به آن قیمت هستند. این قیمت معمولاً بالاتر از قیمت خرید (Bid Price) است. اختلاف بین قیمت خرید و فروش به عنوان اسپرد شناخته می‌شود و یکی از هزینه‌های معاملاتی در بازار فارکس محسوب می‌شود.

Spread : اسپرد (Spread) تفاوت بین قیمت خرید (Bid Price) و قیمت فروش (Ask Price) در یک جفت ارز یا دارایی است. این تفاوت در اصطلاحات فارکس نشان‌دهنده هزینه معاملاتی است که معامله‌گر باید برای انجام معامله بپردازد. اسپرد می‌تواند در بازارهای نقدینه و با نوسانات پایین کمتر باشد و در زمان‌های نوسان بیشتر افزایش یابد.

Pip : پیپ (Pip) کوچک‌ترین واحد اندازه‌گیری تغییرات قیمتی در معاملات فارکس است. برای اکثر جفت ارزها، یک پیپ برابر با تغییر چهارمین رقم اعشار قیمت است (0.0001). برای جفت ارزهایی که شامل ین ژاپن (JPY) هستند، یک پیپ معمولاً برابر با تغییر دومین رقم اعشار (0.01) است. معامله‌گران از تغییرات پیپ برای محاسبه سود و زیان خود استفاده می‌کنند.

Lot : لات (Lot) واحد اندازه‌گیری حجم معامله در فارکس است. یک لات استاندارد برابر با 100,000 واحد از ارز پایه است. انواع دیگری از لات‌ها مانند مینی‌لات (10,000 واحد) و میکرو‌لات (1,000 واحد) نیز وجود دارد. حجم لات تأثیر زیادی بر میزان سود یا ضرر معامله‌گر دارد و انتخاب حجم مناسب یکی از نکات مهم مدیریت ریسک است.

Leverage : اهرم (Leverage) ابزاری است که به معامله‌گران اجازه می‌دهد با استفاده از سرمایه‌ای بیشتر از موجودی واقعی خود معامله کنند. برای مثال، با اهرم 1:100، معامله‌گر می‌تواند 100 برابر بیشتر از سرمایه خود معامله کند. اهرم در اصطلاحات فارکس به زبان ساده به‌طور قابل‌توجهی می‌تواند سود یا زیان را افزایش دهد و بنابراین استفاده صحیح از آن نیازمند مدیریت ریسک دقیق است.

Margin : مارجین (Margin) یا وجه تضمین، مقدار سرمایه‌ای است که معامله‌گر باید برای باز کردن و نگه داشتن یک معامله در حساب خود داشته باشد. مارجین تضمینی برای کارگزار است که معامله‌گر بتواند تعهدات مالی خود را در صورت نوسانات قیمت ارزها انجام دهد. در صورتی که سطح مارجین به حداقل مورد نیاز برسد، معامله‌گر ممکن است با کال مارجین مواجه شود و معاملات بسته شوند.

Broker : کارگزار (Broker) واسطه‌ای است که بین معامله‌گران و بازار عمل می‌کند و امکان دسترسی به پلتفرم‌های معاملاتی و انجام معاملات را فراهم می‌کند. کارگزاران ممکن است هزینه‌های مختلفی مانند اسپرد، کمیسیون و بهره شبانه دریافت کنند. انتخاب یک کارگزار معتبر و با سابقه از مهم‌ترین تصمیمات یک معامله‌گر است.

Liquidity : نقدینگی (Liquidity) به توانایی یک بازار یا دارایی برای خرید و فروش سریع بدون تغییر قابل توجه در قیمت اشاره دارد. در بازار فارکس، به دلیل حجم بالای معاملات و حضور بانک‌ها و موسسات مالی بزرگ، نقدینگی بسیار بالاست. نقدینگی بیشتر به معنای اسپرد کمتر و هزینه‌های معاملاتی پایین‌تر است.

Volatility : یکی از اصطلاحات فارکس نوسانات (Volatility) است. نوسانات به میزان تغییرات قیمت در یک بازه زمانی خاص اشاره دارد. در بازار فارکس، نوسانات می‌توانند به سرعت و شدت تغییر کنند و فرصت‌های زیادی برای سودآوری یا ضرر فراهم کنند. معامله‌گران معمولاً با استفاده از ابزارهای مختلف تحلیل تکنیکال، نوسانات بازار را پیش‌بینی می‌کنند تا بهترین نقاط ورود و خروج را شناسایی کنند.

Order : دستور (Order) در بازار فارکس به معنای درخواست خرید یا فروش یک جفت ارز است. معامله‌گران می‌توانند دستورات مختلفی از جمله دستور بازار (Market Order)، دستور محدود (Limit Order) و دستور توقف (Stop Order) را برای انجام معاملات خود استفاده کنند. هر دستور دارای ویژگی‌ها و کاربردهای خاص خود در مدیریت معاملات است.

Market Order : دستور بازار (Market Order) دستوری است که معامله‌گر با آن ارز مورد نظر خود را بلافاصله با بهترین قیمت موجود در بازار خرید یا فروش می‌کند. این نوع دستور به‌سرعت اجرا می‌شود و بیشتر برای مواقعی استفاده می‌شود که معامله‌گر می‌خواهد فوراً وارد معامله شود یا معامله را ببندد.

Limit Order : دستور محدود (Limit Order) سفارشی است که معامله‌گر برای خرید یا فروش یک ارز در یک قیمت مشخص یا بهتر تنظیم می‌کند. این نوع دستور فقط زمانی اجرا می‌شود که قیمت بازار به سطح مشخص‌شده توسط معامله‌گر برسد. این ابزار برای کنترل بهتر بر قیمت‌های ورود و خروج به کار می‌رود.

Stop Order : دستور توقف (Stop Order) دستوری است که برای خرید یا فروش ارز زمانی که قیمت به یک سطح مشخص می‌رسد، صادر می‌شود. این دستور معمولاً برای محدود کردن ضررها یا محافظت از سودهای تحقق‌یافته استفاده می‌شود. دستور توقف به معامله‌گر اجازه می‌دهد که از حرکات ناگهانی بازار به نفع خود استفاده کند.

Take Profit (TP) : دستور تعیین حد سود (Take Profit) ابزاری است که به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا به‌طور خودکار معامله را در یک سطح مشخص از سود ببندند. این ابزار به معامله‌گران کمک می‌کند تا سود خود را حفظ کنند و از نوسانات منفی احتمالی جلوگیری کنند. با استفاده از حد سود، معامله‌گر نیازی به نظارت مداوم بر بازار ندارد.

Stop Loss (SL) : دستور تعیین حد ضرر (Stop Loss) به معامله‌گر کمک می‌کند تا معامله را در صورتی که قیمت به سطحی برسد که ضرر قابل‌توجهی به بار بیاورد، به‌صورت خودکار ببندد. این ابزار یکی از اجزای مهم مدیریت ریسک است و به معامله‌گران کمک می‌کند تا از زیان‌های سنگین جلوگیری کنند.

Risk Management : مدیریت ریسک (Risk Management) به استراتژی‌ها و تکنیک‌هایی اشاره دارد که معامله‌گران برای کنترل و کاهش ریسک‌های معاملاتی خود استفاده می‌کنند. این شامل تنظیم اندازه معاملات، استفاده از حد ضرر، تنوع‌سازی و کنترل اهرم است. مدیریت صحیح ریسک می‌تواند تفاوت بزرگی در نتایج بلندمدت معامله‌گران ایجاد کند.

Equity : ارزش دارایی (Equity) در فارکس به معنای ارزش خالص حساب معاملاتی است که شامل موجودی اولیه حساب و سود یا ضررهای غیر واقعی (معاملات باز) می‌شود. این مقدار نشان‌دهنده سلامت مالی حساب است و معامله‌گران با رصد آن، وضعیت کلی حساب خود را مدیریت می‌کنند.

Balance : از اصلی ترین اصطلاحات فارکس به زبان ساده موجودی حساب (Balance) به مقدار پولی گفته می‌شود که در حساب معاملاتی پس از بستن همه معاملات باز قرار دارد. این مقدار نشان‌دهنده سود یا زیان تحقق‌یافته است. موجودی حساب تا زمانی که معاملات باز دارید، تغییر نمی‌کند و فقط پس از بستن معاملات به‌روزرسانی می‌شود.

Drawdown : کاهش موجودی (Drawdown) جزء اصلی ترین اصطلاحات فارکس میباشد که هر تریدری با آن آشنا هست. دراودون به درصدی از افت حساب اشاره دارد که پس از یک سری معاملات زیان‌ده رخ می‌دهد. این مفهوم برای سنجش ریسک یک استراتژی معاملاتی استفاده می‌شود. افت حساب می‌تواند نشانه‌ای از تغییر روند در معاملات باشد و معامله‌گران برای مدیریت ریسک باید به آن توجه داشته باشند.

اصطلاحات فارکس ( انواع تحلیل ها در فارکس )

Fundamental Analysis : تحلیل بنیادی (Fundamental Analysis) به ارزیابی ارزش ذاتی یک دارایی با استفاده از اطلاعات اقتصادی و مالی مربوط به آن دارایی اشاره دارد. در فارکس، تحلیل بنیادی شامل بررسی عواملی مانند رشد اقتصادی، نرخ بهره، نرخ بیکاری، تراز تجاری و سیاست‌های مالی یک کشور است که می‌توانند بر نرخ ارز آن تأثیر بگذارند. این نوع تحلیل معمولاً توسط معامله‌گرانی که به دنبال سرمایه‌گذاری بلندمدت هستند، استفاده می‌شود.

Technical Analysis : تحلیل تکنیکال (Technical Analysis) بر اساس بررسی داده‌های تاریخی قیمت و حجم معاملات انجام می‌شود. معامله‌گران تکنیکال از نمودارها، شاخص‌های فنی و الگوهای نموداری برای پیش‌بینی رفتار قیمت در آینده استفاده می‌کنند. این روش به‌ویژه برای معامله‌گران کوتاه‌مدت و میان‌مدت مفید است و به شناسایی روندها، نقاط ورود و خروج از معاملات کمک می‌کند.

Sentiment Analysis : تحلیل احساسات بازار (Sentiment Analysis) به بررسی و تحلیل احساسات و نظرات معامله‌گران در بازار اشاره دارد. معامله‌گران با ارزیابی روانشناسی جمعی فعالان بازار، سعی در شناسایی روندهای آینده دارند. این نوع تحلیل به درک بهتر از رفتار معامله‌گران کمک می‌کند و می‌تواند به عنوان مکملی برای تحلیل‌های بنیادی و تکنیکال به کار رود.

Trend Analysis : تحلیل روند (Trend Analysis) به مطالعه جهت کلی حرکت قیمت در بازار اشاره دارد. معامله‌گران روند (Trend Followers) به دنبال تشخیص روندهای صعودی، نزولی یا جانبی هستند تا با استفاده از آن‌ها وارد معاملات شوند. تحلیل روند به کمک ابزارهای مختلفی مانند خطوط روند و میانگین‌های متحرک انجام می‌شود.

Price Action : رفتار قیمت (Price Action) از اصطلاحات اصلی فارکس میباشد. پرایس اکشن یک روش تحلیل تکنیکال است که تنها بر اساس قیمت‌های فعلی و گذشته بازار و بدون استفاده از شاخص‌های فنی پیچیده انجام می‌شود. معامله‌گران رفتار قیمت به دنبال الگوهای خاص و حرکات قیمتی هستند که می‌تواند نشان‌دهنده تغییر روند یا فرصت‌های معاملاتی باشد. این روش به درک بهتر از عرضه و تقاضا کمک می‌کند.

Support Level : سطح حمایتی (Support Level) نقطه‌ای در نمودار است که در آن قیمت تمایل به توقف و بازگشت به سمت بالا دارد. این سطح به دلیل تقاضای قوی در آن منطقه شکل می‌گیرد. معامله‌گران معمولاً از این سطوح به عنوان نقطه ورود به معاملات خرید استفاده می‌کنند، زیرا انتظار دارند قیمت از آن سطح پایین‌تر نرود.

Resistance Level : سطح مقاومتی (Resistance Level) نقطه‌ای در نمودار است که در آن قیمت تمایل به توقف و بازگشت به سمت پایین دارد. این سطح به دلیل عرضه زیاد در آن منطقه شکل می‌گیرد. معامله‌گران از سطوح مقاومتی برای خروج از معاملات خرید یا ورود به معاملات فروش استفاده می‌کنند، زیرا انتظار دارند قیمت نتواند از آن سطح عبور کند.

Breakout : شکست (Breakout) زمانی رخ می‌دهد که قیمت از یک سطح حمایتی یا مقاومتی مهم عبور کند و به سمت بالا یا پایین حرکت کند. شکست معمولاً با حجم بالای معاملات همراه است و می‌تواند نشان‌دهنده تغییر روند باشد. معامله‌گران به دنبال شکست‌ها هستند تا از فرصت‌های جدیدی برای ورود به معاملات استفاده کنند.

Pullback : بازگشت قیمت (Pullback) به حرکت موقت قیمت در جهت مخالف روند اصلی اشاره دارد. این بازگشت‌ها معمولاً پس از حرکت‌های قوی در بازار رخ می‌دهد و فرصتی برای ورود به معامله در جهت اصلی روند فراهم می‌کند. معامله‌گران از بازگشت قیمت به عنوان فرصتی برای خرید یا فروش با قیمت بهتر استفاده می‌کنند.

Chart Patterns : الگوهای نموداری (Chart Patterns) ساختارهای خاصی هستند که توسط حرکت قیمت در نمودارها تشکیل می‌شوند و می‌توانند به پیش‌بینی جهت حرکت بعدی قیمت کمک کنند. این الگوها شامل الگوهای بازگشتی مانند سر و شانه و دو قله و الگوهای ادامه‌دهنده مانند مثلث‌ها و پرچم‌ها هستند.

Candlestick Patterns : الگوهای شمعی (Candlestick Patterns) بر اساس نمایش گرافیکی شمع‌ها در نمودارهای قیمتی ایجاد می‌شوند و می‌توانند نشانه‌هایی از تغییرات احتمالی در بازار ارائه دهند. الگوهایی مانند چکش و پوشش ابر تیره از معروف‌ترین الگوهای شمعی هستند که به معامله‌گران کمک می‌کنند نقاط ورود و خروج بهتری را شناسایی کنند.

Fibonacci Retracement : بازگشت فیبوناچی (Fibonacci Retracement) ابزاری است که معامله‌گران از آن برای شناسایی سطوح احتمالی بازگشت قیمت استفاده می‌کنند. این سطوح بر اساس نسبت‌های فیبوناچی (مانند 38.2٪، 50٪ و 61.8٪) محاسبه می‌شوند و معمولاً به عنوان سطوح حمایت یا مقاومت موقت در بازار عمل می‌کنند. فیبوناچی یکی از اصلی ترین و بهترین اصطلاحات فارکس به زبان ساده میباشد.

Moving Average (MA) : میانگین متحرک (Moving Average) یک شاخص تکنیکال است که میانگین قیمت‌های گذشته یک دارایی را در یک بازه زمانی مشخص محاسبه می‌کند. این شاخص به معامله‌گران کمک می‌کند تا روند کلی بازار را شناسایی کنند و از تغییرات کوتاه‌مدت چشم‌پوشی کنند. اندیکاتور میانگین‌های متحرک انواع مختلفی دارند مانند ساده (SMA) و نمایی (EMA).

Exponential Moving Average (EMA) : میانگین متحرک نمایی (Exponential Moving Average) نوعی میانگین متحرک است که وزن بیشتری به قیمت‌های جدیدتر می‌دهد و به همین دلیل به تغییرات قیمت سریع‌تر واکنش نشان می‌دهد. این شاخص برای معامله‌گرانی که به دنبال شناسایی نقاط ورود و خروج دقیق‌تر در بازار هستند، مفید است.

Relative Strength Index (RSI) : شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index) یک نوسانگر است که میزان سرعت و تغییرات قیمت را اندازه‌گیری می‌کند و به معامله‌گران کمک می‌کند تا شرایط خرید یا فروش بیش از حد را شناسایی کنند. RSI بین مقادیر 0 تا 100 نوسان می‌کند و وقتی بالای 70 باشد نشان‌دهنده شرایط خرید بیش از حد و زیر 30 نشان‌دهنده شرایط فروش بیش از حد است.

Bollinger Bands : باندهای بولینگر (Bollinger Bands) ابزاری هستند که از سه خط تشکیل شده‌اند: میانگین متحرک ساده و دو باند که به‌طور معمول دو انحراف معیار از میانگین فاصله دارند. این باندها به معامله‌گران کمک می‌کنند تا نوسانات بازار را اندازه‌گیری کنند و نقاط خرید یا فروش احتمالی را شناسایی کنند.

MACD : میانگین متحرک همگرایی و واگرایی (MACD) شاخصی است که تفاوت بین دو میانگین متحرک نمایی را اندازه‌گیری می‌کند. این شاخص به معامله‌گران کمک می‌کند تا تغییرات روند را شناسایی کنند و نقاط ورود و خروج بهتری داشته باشند. وقتی خط MACD از خط سیگنال عبور کند، می‌تواند نشانه‌ای از تغییر روند باشد.

Stochastic Oscillator : نوسان‌سنج استوکاستیک (Stochastic Oscillator) شاخصی است که موقعیت قیمت فعلی یک دارایی را نسبت به بازه‌ای از قیمت‌های گذشته مقایسه می‌کند و به معامله‌گران کمک می‌کند شرایط خرید یا فروش بیش از حد را شناسایی کنند. این شاخص بین 0 و 100 نوسان می‌کند و وقتی بالای 80 باشد نشان‌دهنده شرایط خرید بیش از حد و زیر 20 نشان‌دهنده شرایط فروش بیش از حد است.

Volume : حجم معاملات (Volume) تعداد واحدهای معامله‌شده یک دارایی را در یک بازه زمانی مشخص نشان می‌دهد. حجم یکی از شاخص‌های کلیدی تحلیل تکنیکال است که می‌تواند نشان‌دهنده قدرت یا ضعف یک روند باشد. معامله‌گران معمولاً به افزایش حجم در زمان شکست‌ها و تغییرات قیمتی توجه می‌کنند.

اصطلاحات فارکس ( استراتژی های معاملاتی فارکس )

Scalping : اسکالپینگ (Scalping) یک استراتژی معاملاتی کوتاه‌مدت است که معامله‌گران (اسکالپرها) به دنبال کسب سود از نوسانات جزئی قیمت در بازه‌های زمانی بسیار کوتاه هستند. این روش معمولاً شامل انجام تعداد زیادی معامله در روز و نگه‌داری هر موقعیت فقط برای چند دقیقه یا حتی ثانیه است. اسکالپرها به‌خوبی با استفاده از تحلیل تکنیکال و الگوهای قیمتی، سعی در شناسایی نقاط ورود و خروج سریع دارند. این استراتژی به تمرکز و سرعت عمل بالا نیاز دارد و معمولاً در بازارهایی با نقدینگی بالا مانند فارکس استفاده می‌شود.

Day Trading : معاملات روزانه (Day Trading) به استراتژی‌ای اطلاق می‌شود که معامله‌گران در آن تمامی موقعیت‌های خود را در همان روز باز و بسته می‌کنند و از نگه‌داری آن‌ها در شب اجتناب می‌کنند. هدف اصلی این استراتژی کسب سود از نوسانات قیمت در طول روز است. معامله‌گران روزانه معمولاً از تحلیل تکنیکال و ابزارهای مختلف برای شناسایی فرصت‌های معاملاتی استفاده می‌کنند. این نوع معاملات نیاز به نظارت مداوم بر بازار و تصمیم‌گیری‌های سریع دارد.

Swing Trading : معاملات نوسانی (Swing Trading) استراتژی‌ای است که در آن معامله‌گران به دنبال بهره‌برداری از نوسانات قیمت در یک بازه زمانی چند روز تا چند هفته هستند. این معامله‌گران معمولاً بر اساس تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادی، نقاط ورود و خروج را شناسایی می‌کنند و موقعیت‌های خود را برای مدت زمان بیشتری نگه می‌دارند. معاملات نوسانی برای افرادی که نمی‌خواهند تمام وقت خود را به معاملات اختصاص دهند و می‌خواهند از حرکات قیمتی بزرگ‌تر بهره‌برداری کنند، مناسب است.

Position Trading : اصطلاحات فارکس ، معاملات بلندمدت (Position Trading) استراتژی‌ای است که در آن معامله‌گران موقعیت‌های خود را برای مدت طولانی، از چند هفته تا چند ماه یا حتی سال‌ها نگه می‌دارند. این معامله‌گران بیشتر بر اساس تحلیل بنیادی و تغییرات اساسی در بازار تصمیم‌گیری می‌کنند. هدف از این استراتژی کسب سود از روندهای بلندمدت و نوسانات بزرگ قیمت است. معاملات بلندمدت نیاز به صبر و تحمل بیشتری دارند و می‌توانند ریسک کمتری نسبت به معاملات کوتاه‌مدت داشته باشند.

Carry Trade : استراتژی حمل (Carry Trade) شامل قرض گرفتن در یک ارز با نرخ بهره پایین و سرمایه‌گذاری در ارزی با نرخ بهره بالاتر است. این استراتژی به معامله‌گران این امکان را می‌دهد تا از تفاوت نرخ بهره بین دو ارز سود ببرند. با افزایش نرخ بهره ارز سرمایه‌گذاری، سود حاصل از این استراتژی می‌تواند قابل‌توجه باشد. با این حال، معامله‌گران باید به نوسانات قیمت و تغییرات ناگهانی نرخ بهره توجه داشته باشند.

Hedging : پوشش ریسک (Hedging) به اقداماتی اطلاق می‌شود که معامله‌گران برای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری‌های خود انجام می‌دهند. این استراتژی معمولاً شامل باز کردن موقعیت‌های معکوس در بازارهای مختلف یا استفاده از ابزارهای مالی مانند قراردادهای آتی و گزینه‌ها است. هدف از پوشش ریسک حفظ سرمایه و کاهش ضرر در شرایط نوسانی بازار است. این استراتژی به‌ویژه در زمان‌های عدم اطمینان اقتصادی و تغییرات ناگهانی قیمت‌ها کاربرد دارد.

Martingale Strategy : استراتژی مارتینگل (Martingale Strategy) یک روش معاملاتی است که در آن معامله‌گر پس از هر ضرر، میزان سرمایه‌گذاری خود را دو برابر می‌کند تا در صورت برد بعدی، تمام ضررهای قبلی را جبران کند. این استراتژی بر این اساس استوار است که در نهایت معامله‌گر باید به سود برسد. با این حال، این استراتژی به ریسک بالایی منجر می‌شود و ممکن است سرمایه معامله‌گر به سرعت کاهش یابد، به‌ویژه اگر روند بازار برخلاف پیش‌بینی‌ها باشد.

Grid Trading : استراتژی شبکه‌ای (Grid Trading) یک روش معاملاتی است که در آن معامله‌گر بدون توجه به روند کلی بازار، سفارشات خرید و فروش را در فواصل معین قیمت تعیین می‌کند. این استراتژی معمولاً در بازارهای نوسانی مورد استفاده قرار می‌گیرد و به معامله‌گر این امکان را می‌دهد که از حرکات قیمتی کوچک سود ببرد. مدیریت صحیح حجم معاملات و فاصله بین سفارشات برای موفقیت این استراتژی حیاتی است.

Arbitrage : آربیتراژ (Arbitrage) به خرید و فروش همزمان یک دارایی در بازارهای مختلف به منظور کسب سود از تفاوت قیمت‌های آن دارایی اطلاق می‌شود. این استراتژی معمولاً شامل استفاده از اختلاف قیمت بین جفت ارزها یا بازارهای مختلف است. آربیتراژ به سرعت انجام می‌شود و نیاز به دقت بالا و سرعت عمل دارد. این استراتژی در بازارهای کارآمد کمتر رخ می‌دهد، اما در بازارهای ناکارآمد و نوسانی فرصت‌های بیشتری برای آربیتراژ وجود دارد.

News Trading : معامله بر اساس اخبار (News Trading) یک استراتژی است که در آن معامله‌گران به‌محض انتشار اخبار اقتصادی یا سیاسی مهم، اقدام به خرید یا فروش می‌کنند. این اخبار می‌توانند تأثیرات قابل‌توجهی بر بازار داشته باشند و نوسانات قیمتی را ایجاد کنند. معامله‌گران باید به سرعت تصمیم‌گیری کنند و از تقویم اقتصادی برای پیش‌بینی زمان انتشار اخبار استفاده کنند. این نوع معاملات به دانش و تجربه بالایی نیاز دارد، زیرا نوسانات بازار می‌توانند بسیار شدید و غیرقابل پیش‌بینی باشند.

Trend Following : پیروی از روند (Trend Following) به استراتژی‌ای اطلاق می‌شود که در آن معامله‌گران سعی می‌کنند با شناسایی و پیروی از روندهای بازار (صعودی یا نزولی) سود کسب کنند. این استراتژی معمولاً شامل استفاده از ابزارهای تحلیل تکنیکال و شاخص‌های مختلف برای شناسایی روند و نقاط ورود و خروج است. معامله‌گران با استفاده از این روش سعی دارند از حرکات بزرگ قیمت بهره‌برداری کنند و در مواقع تغییر روند، موقعیت‌های خود را بسته و معاملات جدیدی آغاز کنند.

Range Trading : معامله در محدوده (Range Trading) به استراتژی‌ای اطلاق می‌شود که در آن معامله‌گران سعی می‌کنند از نوسانات قیمت در یک محدوده مشخص استفاده کنند. این استراتژی معمولاً شامل شناسایی سطوح حمایت و مقاومت است و معامله‌گران در محدوده‌های بین این دو سطح وارد معاملات خرید یا فروش می‌شوند. این روش در بازارهایی که در یک بازه قیمتی مشخص نوسان دارند، بسیار مؤثر است.

اصطلاحات فارکس ( انواع جفت ارز ها در فارکس )

Major Pairs : جفت ارزهای اصلی (Major Pairs) یکی از اصطلاحات فارکس به زبان ساده میباشد. که شامل ارزهایی هستند که بیشترین حجم معاملات را در بازار فارکس به خود اختصاص می‌دهند و معمولاً شامل ارزهای قدرتمند جهانی هستند. این جفت ارزها شامل EUR/USD (یورو به دلار آمریکا)، USD/JPY (دلار آمریکا به ین ژاپن)، و GBP/USD (پوند به دلار آمریکا) می‌باشند. این جفت ارزها به دلیل نقدینگی بالا و نوسانات کمتر، برای معامله‌گران جذابیت بیشتری دارند و معمولاً از تحلیل‌های بنیادی و تکنیکال قابل پیش‌بینی‌تری برخوردارند.

Minor Pairs : جفت ارزهای فرعی (Minor Pairs) شامل ارزهای دیگر هستند که به جز دلار آمریکا، با یکدیگر معامله می‌شوند. این جفت ارزها معمولاً شامل ارزهای قوی مانند یورو، پوند، و ین هستند و شامل ترکیباتی مانند EUR/GBP (یورو به پوند)، AUD/NZD (دلار استرالیا به دلار نیوزیلند) و GBP/JPY (پوند به ین) می‌باشند. جفت ارزهای فرعی معمولاً نسبت به جفت ارزهای اصلی نقدینگی کمتری دارند و ممکن است نوسانات بیشتری را تجربه کنند.

Exotic Pairs : جفت ارزهای اگزوتیک (Exotic Pairs) شامل ارزهای یک کشور با ارز یک کشور دیگر هستند که معمولاً کمتر مورد معامله قرار می‌گیرند و به همین دلیل نقدینگی کمتری دارند. این جفت ارزها معمولاً شامل ترکیب ارزهای کشورهای در حال توسعه با ارزهای اصلی جهان می‌باشند. به عنوان مثال، USD/TRY (دلار آمریکا به لیر ترکیه) یا EUR/ZAR (یورو به رند آفریقای جنوبی) از جمله این جفت ارزها هستند. نوسانات قیمت در این جفت ارزها معمولاً بیشتر است و ریسک بالاتری را برای معامله‌گران به همراه دارد.

Cross Currency : جفت ارز متقاطع (Cross Currency) به جفت ارزهایی اطلاق می‌شود که در آن‌ها دلار آمریکا به عنوان ارز پایه یا ارز مظنه استفاده نمی‌شود. این جفت ارزها معمولاً شامل ترکیبات ارزهایی هستند که به طور مستقیم در بازار فارکس معامله می‌شوند، مانند EUR/JPY (یورو به ین) یا GBP/AUD (پوند به دلار استرالیا). جفت ارزهای متقاطع معمولاً به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که از نوسانات بین ارزهای مختلف بهره‌برداری کنند و به خصوص در زمان‌هایی که دلار آمریکا تحت تأثیر قرار دارد، فرصت‌های معاملاتی جدیدی را ایجاد می‌کنند.

اصطلاحات فارکس ( دوره ها و زمان بندی بازار در فارکس )

Asian Session : جلسه معاملاتی آسیا (Asian Session) به دوره زمانی اشاره دارد که بازارهای مالی آسیا، به ویژه بازارهای توکیو و سیدنی، فعال هستند. این جلسه معمولاً از ساعت 00:00 تا 09:00 به وقت گرینویچ (GMT) ادامه دارد. در این دوره، ارزهای اصلی مانند ین ژاپن و دلار استرالیا تحت تأثیر قرار می‌گیرند و معمولاً نوسانات قیمت کمتری نسبت به جلسات دیگر دارند. معامله‌گران اغلب از این دوره برای شناسایی الگوهای معاملاتی و نوسانات کم استفاده می‌کنند.

European Session : جلسه معاملاتی اروپا (European Session) دوره‌ای است که بازارهای مالی اروپا، از جمله بازار لندن، فعال هستند. این جلسه معمولاً از ساعت 07:00 تا 16:00 به وقت گرینویچ (GMT) ادامه دارد. در این دوره، جفت ارزهای اصلی مانند EUR/USD و GBP/USD بیشترین حجم معاملات را دارند. نوسانات قیمتی در این دوره معمولاً بیشتر است و به همین دلیل، فرصت‌های معاملاتی بیشتری برای معامله‌گران فراهم می‌آید.

American Session : جلسه معاملاتی آمریکا (American Session) به دوره‌ای اطلاق می‌شود که بازارهای مالی ایالات متحده، به ویژه بازار نیویورک، فعال هستند. این جلسه معمولاً از ساعت 13:00 تا 22:00 به وقت گرینویچ (GMT) ادامه دارد. نوسانات قیمتی در این دوره ممکن است به دلیل انتشار اخبار اقتصادی و گزارش‌های مالی، افزایش یابد. جفت ارزهایی مانند USD/CAD و AUD/USD در این دوره بیشتر مورد معامله قرار می‌گیرند و معامله‌گران می‌توانند از حرکات قیمتی بزرگ‌تر بهره‌برداری کنند.

London Open : بازگشایی بازار لندن (London Open) به لحظه‌ای اشاره دارد که بازار لندن در ساعت 08:00 به وقت گرینویچ (GMT) آغاز به کار می‌کند. این زمان یکی از مهم‌ترین و پرنوسان‌ترین زمان‌های معاملاتی در بازار فارکس است، زیرا بازار لندن بزرگ‌ترین بازار معاملاتی در جهان است. در این زمان، حجم بالای معاملات و ورود نقدینگی جدید باعث ایجاد نوسانات قیمتی می‌شود و معامله‌گران می‌توانند از این فرصت‌ها برای انجام معاملات بهره‌برداری کنند.

New York Close : بسته شدن بازار نیویورک (New York Close) به لحظه‌ای اشاره دارد که بازار نیویورک در ساعت 22:00 به وقت گرینویچ (GMT) بسته می‌شود. این زمان به عنوان نقطه پایانی معاملات روزانه در بازار فارکس شناخته می‌شود. بسته شدن بازار نیویورک می‌تواند تأثیر زیادی بر روند معاملات در روز بعد داشته باشد، زیرا معامله‌گران معمولاً به تحلیل وضعیت بازار و برنامه‌ریزی برای معاملات آینده می‌پردازند. همچنین، بسته شدن بازار در این زمان می‌تواند موجب گپ‌های قیمتی در روز بعد شود.

Overnight Trading : معاملات شبانه (Overnight Trading) به معاملاتی اطلاق می‌شود که در طول شب و در زمان‌هایی که بازارهای اصلی تعطیل هستند، انجام می‌شود. این نوع معاملات معمولاً در بازارهای آسیا و اقیانوسیه انجام می‌شود و معامله‌گران می‌توانند از نوسانات قیمتی و اخبار منتشر شده در طول شب بهره‌برداری کنند. در این دوره، نقدینگی معمولاً کمتر است و بنابراین نوسانات ممکن است شدیدتر باشد.

Weekend Gap : گپ آخر هفته (Weekend Gap) به اختلاف قیمت بین بسته شدن بازار در روز جمعه و بازگشایی آن در روز دوشنبه اشاره دارد. این گپ‌ها ممکن است به دلیل اخبار اقتصادی یا سیاسی مهمی که در طول تعطیلات آخر هفته منتشر می‌شود، ایجاد شوند. گپ‌های آخر هفته می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر موقعیت‌های معاملاتی و استراتژی‌های معامله‌گران داشته باشند و معمولاً باعث ایجاد فرصت‌های معاملاتی یا ریسک‌های جدید می‌شوند.

Roll Over : چرخش به روز بعد (Roll Over) به فرآیند تمدید موقعیت‌های معاملاتی از یک روز به روز بعد اشاره دارد. زمانی که یک معامله‌گر موقعیتی را در پایان روز معاملاتی نگه می‌دارد، آن موقعیت به روز بعد منتقل می‌شود و ممکن است هزینه‌ای به نام “هزینه رول اور” برای این انتقال وجود داشته باشد. هزینه رول اور به نرخ بهره بین ارزها بستگی دارد و می‌تواند به نفع یا ضرر معامله‌گر باشد. این فرآیند برای معامله‌گران بلندمدت و کسانی که در معاملات شبانه فعال هستند، اهمیت دارد.

اصطلاحات فارکس ( مفاهیم اقتصادی و سیاسی فارکس )

Interest Rate : نرخ بهره (Interest Rate) به هزینه‌ای اطلاق می‌شود که وام‌گیرندگان باید به وام‌دهندگان پرداخت کنند و معمولاً به صورت درصدی از مبلغ وام بیان می‌شود. این نرخ تأثیر زیادی بر فعالیت‌های اقتصادی دارد، زیرا بر تصمیمات سرمایه‌گذاری و مصرف تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، زمانی که نرخ بهره بالا باشد، هزینه وام‌گیری افزایش می‌یابد و ممکن است منجر به کاهش سرمایه‌گذاری و مصرف شود. بالعکس، نرخ بهره پایین می‌تواند به افزایش وام‌گیری و رشد اقتصادی کمک کند.

Inflation : تورم (Inflation) به افزایش عمومی قیمت‌ها در یک اقتصاد اشاره دارد و معمولاً به عنوان درصدی از تغییرات قیمت‌ها در یک دوره معین محاسبه می‌شود. تورم می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند افزایش تقاضا، افزایش هزینه تولید یا کاهش عرضه کالاها باشد. در سطوح معقول، تورم می‌تواند نشانه‌ای از رشد اقتصادی باشد، اما در صورت افزایش بیش از حد، می‌تواند به کاهش قدرت خرید مصرف‌کنندگان و ایجاد بی‌ثباتی اقتصادی منجر شود.

GDP (Gross Domestic Product) : تولید ناخالص داخلی (GDP) یکی از مهم‌ترین شاخص‌های اقتصادی است که نشان‌دهنده ارزش کل کالاها و خدمات تولید شده در یک کشور در یک دوره زمانی معین (معمولاً یک سال یا یک فصل) است. GDP به عنوان یک معیار اصلی برای ارزیابی سلامت اقتصادی یک کشور و مقایسه آن با دیگر کشورها استفاده می‌شود. رشد GDP نشان‌دهنده رشد اقتصادی و رفاه عمومی است، در حالی که کاهش آن می‌تواند نشانه‌ای از رکود باشد.

Employment Data : داده‌های اشتغال (Employment Data) به اطلاعات مربوط به وضعیت اشتغال و بیکاری در یک کشور اشاره دارد و معمولاً شامل آمار مربوط به تعداد شاغلان، بیکاران و نرخ بیکاری است. این داده‌ها می‌توانند نشانه‌ای از سلامت اقتصادی و توانایی یک کشور در ایجاد فرصت‌های شغلی برای شهروندانش باشند. دولت‌ها و بانک‌های مرکزی معمولاً از این داده‌ها برای تعیین سیاست‌های اقتصادی و پولی استفاده می‌کنند.

Monetary Policy : سیاست پولی (Monetary Policy) به مجموعه‌ای از اقدامات و تصمیمات بانک‌های مرکزی برای کنترل عرضه پول و نرخ بهره در یک کشور اشاره دارد. این سیاست‌ها به هدف تثبیت قیمت‌ها، کنترل تورم و حمایت از رشد اقتصادی اتخاذ می‌شوند. ابزارهای سیاست پولی شامل تنظیم نرخ بهره، عملیات بازار باز و ذخایر قانونی است. بانک‌های مرکزی معمولاً در زمان‌های بحرانی یا در شرایط اقتصادی ناپایدار از این ابزارها استفاده می‌کنند.

Fiscal Policy : سیاست مالی (Fiscal Policy) به تصمیمات دولت در مورد هزینه‌ها و درآمدها (مالیات‌ها) اطلاق می‌شود و بر نحوه تخصیص منابع در یک اقتصاد تأثیر می‌گذارد. این سیاست‌ها می‌توانند به عنوان ابزاری برای تحریک رشد اقتصادی یا کنترل تورم مورد استفاده قرار گیرند. به عنوان مثال، افزایش هزینه‌های دولتی یا کاهش مالیات‌ها می‌تواند به تحریک تقاضا و رشد اقتصادی کمک کند. بالعکس، کاهش هزینه‌ها یا افزایش مالیات‌ها می‌تواند به کاهش کسری بودجه و کنترل تورم منجر شود.

Central Bank : بانک مرکزی (Central Bank) نهادی است که مسئول تنظیم و نظارت بر سیاست‌های پولی و مالی یک کشور یا منطقه است. وظایف بانک‌های مرکزی شامل تعیین نرخ بهره، کنترل عرضه پول، و حفظ ثبات مالی است. بانک‌های مرکزی نقش حیاتی در مدیریت بحران‌های اقتصادی و حمایت از رشد پایدار دارند. این نهادها همچنین به عنوان نهاد ناظر بر سیستم بانکی عمل می‌کنند و ممکن است در موارد اضطراری مداخله کنند.

Federal Reserve (Fed) : فدرال رزرو آمریکا (Federal Reserve) بانک مرکزی ایالات متحده است و مسئولیت تنظیم سیاست‌های پولی و نظارت بر سیستم مالی کشور را بر عهده دارد. فدرال رزرو از طریق تنظیم نرخ بهره و کنترل عرضه پول به هدف‌های اقتصادی خود مانند کنترل تورم و افزایش اشتغال دست می‌یابد. در اصطلاحات فارکس این نهاد همچنین به عنوان نهاد ناظر بر بانک‌های تجاری و مؤسسات مالی عمل می‌کند و در زمان بحران‌ها به بازارهای مالی کمک می‌کند.

European Central Bank (ECB) : بانک مرکزی اروپا (European Central Bank) مسئولیت تنظیم سیاست‌های پولی در منطقه یورو را بر عهده دارد. هدف اصلی ECB حفظ ثبات قیمت‌ها و کنترل تورم در کشورهای عضو است. این نهاد همچنین وظیفه نظارت بر سیستم بانکی اروپا و تضمین سلامت مالی آن را دارد. از طریق ابزارهایی مانند تنظیم نرخ بهره و خرید دارایی، ECB سعی در حفظ رشد اقتصادی پایدار در منطقه یورو دارد.

Bank of England (BoE) : بانک مرکزی انگلیس (Bank of England) مسئول تنظیم سیاست‌های پولی و نظارت بر سیستم مالی بریتانیا است. این بانک به هدف حفظ ثبات قیمت‌ها و حمایت از رشد اقتصادی فعالیت می‌کند. BoE با استفاده از ابزارهایی مانند تنظیم نرخ بهره و عملیات بازار باز، به کنترل تورم و تأثیرگذاری بر رشد اقتصادی می‌پردازد. این بانک همچنین به عنوان نهاد ناظر بر بانک‌ها و مؤسسات مالی در بریتانیا عمل می‌کند.

Bank of Japan (BoJ) : بانک مرکزی ژاپن (Bank of Japan) مسئول تنظیم سیاست‌های پولی در ژاپن و نظارت بر سیستم مالی این کشور است. BoJ به هدف کنترل تورم و حمایت از رشد اقتصادی فعالیت می‌کند و از ابزارهایی مانند تنظیم نرخ بهره و تسهیل کمی برای تحقق این اهداف استفاده می‌کند. این بانک همچنین به عنوان نهاد ناظر بر بانک‌ها و مؤسسات مالی در ژاپن عمل می‌کند و در زمان بحران‌های اقتصادی اقداماتی را برای حمایت از بازارهای مالی انجام می‌دهد.

Quantitative Easing (QE) : تسهیل کمی (Quantitative Easing) به سیاست‌های پولی اطلاق می‌شود که در آن بانک مرکزی با خرید دارایی‌های مالی، مانند اوراق قرضه دولتی، به افزایش عرضه پول و کاهش نرخ بهره کمک می‌کند. این سیاست به‌ویژه در شرایط اقتصادی نامطلوب و زمانی که نرخ بهره به حداقل می‌رسد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. QE به هدف تحریک رشد اقتصادی و جلوگیری از رکود اتخاذ می‌شود و ممکن است به افزایش تورم منجر شود.

Tapering : کاهش تسهیل کمی (Tapering) به فرآیند کاهش تدریجی خرید دارایی‌ها توسط بانک مرکزی اشاره دارد. این سیاست معمولاً به دنبال دوره‌ای از تسهیل کمی اعمال می‌شود و هدف آن کنترل نقدینگی و کاهش فشارهای تورمی است. تَیپِرینگ می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر بازارهای مالی و انتظارات سرمایه‌گذاران داشته باشد و ممکن است به نوسانات قیمت‌ها در بازارهای ارز، سهام و اوراق قرضه منجر شود.

Interest Rate Hike : افزایش نرخ بهره (Interest Rate Hike) به فرآیند افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی اشاره دارد. این اقدام معمولاً به عنوان ابزاری برای کنترل تورم و حفظ ثبات اقتصادی استفاده می‌شود. افزایش نرخ بهره می‌تواند تأثیرات زیادی بر فعالیت‌های اقتصادی، از جمله هزینه‌های وام‌گیری، سرمایه‌گذاری و مصرف داشته باشد. این سیاست ممکن است به کاهش تقاضا و تأثیر منفی بر رشد اقتصادی منجر شود.

Currency Devaluation : کاهش ارزش ارز (Currency Devaluation) به فرآیند کاهش عمدی ارزش یک ارز نسبت به ارزهای دیگر توسط دولت یا بانک مرکزی اشاره دارد. این اقدام معمولاً به هدف تقویت صادرات و بهبود تراز تجاری انجام می‌شود. کاهش ارزش ارز می‌تواند باعث افزایش قیمت کالاهای وارداتی و در نتیجه افزایش تورم شود. در عین حال، ممکن است فرصت‌های بیشتری برای تولیدکنندگان داخلی ایجاد کند.

Currency Intervention : مداخله ارزی (Currency Intervention) به اقداماتی اطلاق می‌شود که توسط بانک‌های مرکزی برای تأثیرگذاری بر ارزش ارزهای ملی انجام می‌شود. این مداخله‌ها می‌توانند شامل خرید و فروش ارز در بازارهای بین‌المللی به منظور کنترل نوسانات ارز باشند. هدف از مداخله ارزی معمولاً حفظ ثبات مالی، کنترل تورم و جلوگیری از نوسانات شدید در نرخ ارز است. مداخلات ارزی می‌توانند تأثیرات زیادی بر بازارهای مالی و انتظارات سرمایه‌گذاران داشته باشند.

اصطلاحات فارکس ( شاخص های اقتصادی و آماری فارکس )

Non-Farm Payroll (NFP) : اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا (Non-Farm Payroll) یکی از مهم‌ترین شاخص‌های اقتصادی است که هر ماه توسط وزارت کار ایالات متحده منتشر می‌شود. این گزارش به تعداد مشاغل جدید ایجاد شده در بخش‌های غیرکشاورزی می‌پردازد و به‌طور مستقیم به سلامت اقتصادی کشور اشاره دارد. نتایج NFP معمولاً تأثیر زیادی بر بازارهای مالی، به‌ویژه بازار فارکس، دارد و می‌تواند نوسانات شدیدی در قیمت ارزها ایجاد کند. به‌علاوه، این گزارش می‌تواند نشانه‌ای از روندهای آینده در سیاست‌های پولی فدرال رزرو باشد.اگر شما مقداری با ترید و فارکس آشنایی داشته باشید متوجه میشید که NFP یکی از اصلی ترین اصطلاحات فارکس در این زمینه میباشد که تاثیر زیادی در بازار فارکس دارد.

CPI (Consumer Price Index) : شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) به تغییرات قیمت سبد کالاها و خدمات مصرفی در یک اقتصاد اشاره دارد و معمولاً به عنوان یکی از شاخص‌های اصلی اندازه‌گیری تورم مورد استفاده قرار می‌گیرد. CPI شامل اقلامی مانند غذا، مسکن، پوشاک و خدمات است و به‌طور ماهانه و سالانه گزارش می‌شود. تغییرات در CPI می‌تواند تأثیر مستقیم بر قدرت خرید مصرف‌کننده و تصمیمات سیاست‌گذاران اقتصادی داشته باشد و به‌عنوان معیاری برای ارزیابی هزینه زندگی در یک کشور شناخته می‌شود.

PPI (Producer Price Index) : شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) به تغییرات قیمت کالاها و خدمات در سطح تولیدکنندگان اشاره دارد و معمولاً به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده تورم در سطح مصرف‌کننده تلقی می‌شود. PPI به‌ویژه برای تحلیلگران اقتصادی اهمیت دارد زیرا تغییرات در قیمت‌های تولیدکننده می‌تواند بر هزینه‌های نهایی کالاها و خدمات تأثیر بگذارد. این شاخص به‌طور ماهانه منتشر می‌شود و می‌تواند نشانه‌ای از تغییرات آینده در CPI باشد.

PMI (Purchasing Managers’ Index) : شاخص مدیران خرید (PMI) به ارزیابی وضعیت اقتصادی بخش تولید و خدمات می‌پردازد و معمولاً از طریق نظرسنجی از مدیران خرید شرکت‌ها به‌دست می‌آید. PMI بالای 50 نشان‌دهنده رشد اقتصادی و PMI زیر 50 نشانه‌ای از رکود اقتصادی است. این شاخص به‌عنوان یکی از ابزارهای مهم برای پیش‌بینی روندهای اقتصادی و تحلیل‌های مالی مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر بازارهای مالی داشته باشد.

Retail Sales : فروش خرده‌فروشی (Retail Sales) به مقدار فروش کالاها و خدمات در فروشگاه‌ها و فروشندگان خرده‌فروشی اشاره دارد و به‌عنوان یک شاخص کلیدی برای ارزیابی سلامت اقتصاد مصرف‌کننده شناخته می‌شود. این داده‌ها معمولاً به‌صورت ماهانه منتشر می‌شوند و می‌توانند تأثیر مستقیمی بر تصمیمات سرمایه‌گذاری و سیاست‌های مالی داشته باشند. افزایش در فروش خرده‌فروشی می‌تواند نشانه‌ای از افزایش تقاضا و رشد اقتصادی باشد، در حالی که کاهش آن می‌تواند به رکود اقتصادی اشاره کند.

Trade Balance : تراز تجاری (Trade Balance) به اختلاف بین ارزش صادرات و واردات یک کشور اشاره دارد. یک تراز تجاری مثبت به معنای صادرات بیشتر از واردات و یک تراز تجاری منفی به معنای واردات بیشتر از صادرات است. تراز تجاری می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر ارزش ارز یک کشور و سلامت اقتصادی آن داشته باشد. کشورهای با تراز تجاری مثبت معمولاً ارز قوی‌تری دارند و ممکن است در بازارهای جهانی از نظر اقتصادی برتری داشته باشند.

Current Account : حساب جاری (Current Account) یکی از اجزای تراز پرداخت‌ها است و به مجموع معاملات اقتصادی یک کشور با دیگر کشورها در یک دوره زمانی مشخص اشاره دارد. حساب جاری شامل تراز تجاری، درآمدهای ناشی از سرمایه‌گذاری و انتقال‌های مالی است. تراز حساب جاری می‌تواند نشانه‌ای از وضعیت اقتصادی و قدرت رقابتی یک کشور در بازارهای جهانی باشد. حساب جاری مثبت نشان‌دهنده یک اقتصاد قوی و تراز تجاری مثبت است.

Unemployment Rate : نرخ بیکاری (Unemployment Rate) به درصد افرادی اشاره دارد که قادر به یافتن کار نیستند، اما به‌دنبال آن هستند. این نرخ معمولاً به‌عنوان یک معیار کلیدی برای ارزیابی سلامت بازار کار و اقتصاد کلی استفاده می‌شود. افزایش نرخ بیکاری می‌تواند نشانه‌ای از رکود اقتصادی و کاهش تقاضا باشد، در حالی که کاهش آن معمولاً به معنای رشد اقتصادی و ایجاد فرصت‌های شغلی بیشتر است.

Consumer Confidence : اعتماد مصرف‌کننده (Consumer Confidence) به ارزیابی مردم از وضعیت اقتصادی و احساسات آنها نسبت به آینده اقتصادی اشاره دارد. این شاخص معمولاً از طریق نظرسنجی‌ها به‌دست می‌آید و نشان‌دهنده تمایل مصرف‌کنندگان به هزینه‌کردن و سرمایه‌گذاری است. افزایش اعتماد مصرف‌کننده معمولاً به معنای افزایش هزینه‌های مصرفی و رشد اقتصادی است، در حالی که کاهش آن می‌تواند به رکود و کاهش تقاضا منجر شود.

ISM Manufacturing Index : شاخص تولید صنعتی ISM (ISM Manufacturing Index) به ارزیابی وضعیت صنعت تولید در ایالات متحده می‌پردازد و معمولاً از طریق نظرسنجی از مدیران خرید در بخش تولید به‌دست می‌آید. این شاخص می‌تواند نشانه‌ای از سلامت اقتصادی باشد و بر اساس داده‌های زیر 50 (رکود) و بالای 50 (رشد) تحلیل می‌شود. نتایج این شاخص به‌طور مستقیم بر بازارهای مالی تأثیر می‌گذارد و می‌تواند بر تصمیمات سرمایه‌گذاری و سیاست‌های اقتصادی تأثیرگذار باشد.

Durable Goods Orders : سفارشات کالاهای بادوام (Durable Goods Orders) به تعداد سفارشات کالاهایی اشاره دارد که به‌طور معمول برای مدت زمان طولانی‌تری از یک سال استفاده می‌شوند، مانند خودروها، تجهیزات صنعتی و الکترونیک. این داده‌ها به‌صورت ماهانه منتشر می‌شوند و به‌عنوان نشانه‌ای از تقاضا در بخش تولید و وضعیت اقتصادی کل کشور تلقی می‌شوند. افزایش در سفارشات کالاهای بادوام معمولاً نشانه‌ای از رشد اقتصادی و اعتماد مصرف‌کنندگان است، در حالی که کاهش آنها می‌تواند به کاهش تقاضا و رکود اشاره کند.

اصطلاحات فارکس ( انواع حساب ها در فارکس )

حساب استاندارد (Standard Account) : حساب استاندارد یکی از رایج‌ترین و پرکاربردترین حساب‌ها در بازار فارکس است که معامله‌گران می‌توانند با حجم استانداردی از معاملات کار کنند. هر لات استاندارد در این نوع حساب معادل 100,000 واحد از ارز پایه است، به این معنی که معاملات بزرگی انجام می‌شود. این نوع حساب برای معامله‌گرانی مناسب است که تجربه کافی دارند و می‌توانند ریسک بیشتری را بپذیرند. در این حساب، اسپرد معمولاً متعادل است و در برخی موارد ثابت یا شناور خواهد بود. برای شروع با این نوع حساب، معمولاً نیاز به سرمایه بیشتری نسبت به حساب‌های کوچک‌تر است.

حساب میکرو (Micro Account) : حساب میکرو برای کسانی که تازه وارد بازار فارکس شده‌اند یا می‌خواهند با سرمایه کوچک‌تری وارد شوند، طراحی شده است. در این حساب، هر میکرو لات معادل 1,000 واحد ارز است که به معامله‌گر امکان می‌دهد با ریسک کمتر معامله کند. این نوع حساب به خصوص برای مبتدیان مناسب است، زیرا اجازه می‌دهد بدون ریسک بالا و با مقادیر کوچکی از سرمایه واقعی معامله کنند. با این حال، اسپردها ممکن است در مقایسه با حساب‌های بزرگ‌تر کمی بیشتر باشد.

حساب مینی (Mini Account) : حساب مینی یک گزینه میانی بین حساب میکرو و حساب استاندارد است و به معامله‌گران امکان می‌دهد با 10,000 واحد از ارز (یک مینی لات) معامله کنند. این حساب مناسب افرادی است که می‌خواهند معاملات خود را با سرمایه‌ای متوسط و ریسک کمتر از حساب‌های استاندارد انجام دهند. معامله‌گران می‌توانند با کاهش میزان ریسک نسبت به حساب استاندارد، اما با استفاده از حجم‌های بزرگتر نسبت به حساب میکرو، در این حساب فعالیت کنند. حساب مینی برای معامله‌گرانی که تازه‌کار نیستند و به دنبال مدیریت ریسک بهتر هستند، مناسب است.

حساب ECN (Electronic Communication Network) : حساب ECN به معامله‌گران امکان می‌دهد مستقیماً به شبکه‌ای از تأمین‌کنندگان نقدینگی (بانک‌ها، مؤسسات مالی و سایر معامله‌گران) متصل شوند و با قیمت‌های واقعی بازار معامله کنند. این نوع حساب معمولاً با اسپرد بسیار کم یا حتی صفر همراه است، اما معامله‌گر باید برای هر معامله کمیسیون پرداخت کند. حساب ECN به دلیل اجرای سریع دستورات و دسترسی مستقیم به بازار، برای معامله‌گران حرفه‌ای و اسکالپرها (افرادی که در بازه‌های زمانی کوتاه مدت معامله می‌کنند) مناسب است. این نوع حساب به خصوص برای کسانی که به دنبال کاهش هزینه‌های معاملاتی و افزایش شفافیت هستند، جذاب است.

حساب اسلامی (Islamic Account) : حساب اسلامی یا بدون بهره به گونه‌ای طراحی شده که مطابق با اصول شریعت اسلامی باشد. در این نوع حساب، هیچ‌گونه بهره شبانه (سواپ) دریافت یا پرداخت نمی‌شود. حساب‌های اسلامی برای معامله‌گرانی مناسب است که به دلایل مذهبی نمی‌خواهند بهره دریافت یا پرداخت کنند. بسیاری از کارگزاران فارکس این نوع حساب را ارائه می‌دهند تا بتوانند نیازهای مسلمانان را برآورده کنند. این حساب‌ها اغلب در دیگر جنبه‌های معاملاتی مشابه حساب‌های استاندارد یا ECN هستند.

حساب دمو (Demo Account) : حساب دمو به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا بدون استفاده از سرمایه واقعی و تنها با پول مجازی در بازار فارکس تمرین کنند. این نوع حساب برای مبتدیانی که به تازگی با بازار آشنا شده‌اند بسیار مناسب است، زیرا آنها می‌توانند بدون ریسک از دست دادن پول، استراتژی‌های معاملاتی خود را آزمایش کنند. حتی معامله‌گران حرفه‌ای نیز از حساب دمو برای تست و بهبود روش‌ها و تکنیک‌های خود استفاده می‌کنند. حساب دمو اغلب شامل تمام ابزارها و شرایط بازار واقعی است و به معامله‌گر کمک می‌کند تا با محیط کارگزاری آشنا شود.

حساب بدون اسپرد (Zero Spread Account) : در حساب‌های بدون اسپرد، اسپرد معاملات به صورت صفر یا بسیار ناچیز تعیین می‌شود. در این نوع حساب، معامله‌گر به جای پرداخت اسپرد، معمولاً باید کمیسیون ثابتی به ازای هر معامله پرداخت کند. این نوع حساب‌ها به طور خاص برای معامله‌گرانی طراحی شده که به دنبال بهینه‌سازی هزینه‌های معاملاتی خود هستند و ترجیح می‌دهند قیمت خرید و فروش به یکدیگر نزدیک‌تر باشد. حساب‌های بدون اسپرد بیشتر برای اسکالپرها و معامله‌گرانی که به طور مکرر معامله می‌کنند و می‌خواهند هزینه‌های خود را کنترل کنند، مناسب هستند.

اصطلاحات فارکس ( مفاهیم پیشرفته فارکس )

Slippage : لغزش قیمت (Slippage) به اختلاف بین قیمت مورد انتظار یک معامله و قیمتی که در واقع انجام می‌شود، اشاره دارد. این پدیده معمولاً در شرایطی رخ می‌دهد که بازار در حال نوسان شدید است یا حجم بالای معاملات باعث می‌شود که قیمت‌ها به سرعت تغییر کنند. برای مثال، اگر یک معامله‌گر دستور خرید را در قیمت 1.2000 صادر کند و در واقع معامله در قیمت 1.2005 انجام شود، این تفاوت 5 پیپ به عنوان لغزش قیمت شناخته می‌شود. لغزش قیمت می‌تواند به نفع یا ضرر معامله‌گر باشد و در بازارهای با نوسانات زیاد، این پدیده رایج‌تر است.

Requote : درخواست قیمت مجدد (Requote) به وضعیتی اشاره دارد که کارگزار نمی‌تواند دستور معامله را در قیمت مورد نظر اجرا کند و از معامله‌گر می‌خواهد که قیمت جدیدی را تأیید کند. این موضوع معمولاً در زمان‌های نوسانی بازار و یا زمانی که حجم معاملات زیاد است، پیش می‌آید. اگر قیمت پیشنهادی برای انجام معامله تغییر کند، معامله‌گر باید با قیمت جدید موافقت کند یا دستور خود را لغو کند. Requote می‌تواند بر تجربه معامله‌گر تأثیر منفی بگذارد، زیرا ممکن است منجر به اجرای ناخواسته یا غیرمنتظره معاملات شود.

Swap : سوآپ (Swap) هزینه‌ای است که برای نگه‌داری یک موقعیت باز در طول شب محاسبه می‌شود و به نرخ بهره بین بانکی مرتبط است. این هزینه ممکن است مثبت یا منفی باشد، بسته به اینکه معامله‌گر در حال خرید یا فروش یک جفت ارز است. اگر نرخ بهره ارز خریداری‌شده بیشتر از ارز فروخته‌شده باشد، ممکن است سوآپ مثبت به معامله‌گر تعلق گیرد. برعکس، اگر نرخ بهره ارز فروخته‌شده بیشتر باشد، سوآپ منفی محاسبه خواهد شد. این هزینه برای معامله‌گرانی که به‌طور مداوم موقعیت‌های خود را باز نگه می‌دارند، می‌تواند به‌طور قابل توجهی بر سود و زیان تأثیر بگذارد.

Rollover Rate : نرخ سوآپ (Rollover Rate) یکی دیگر از اصطلاحات فارکس در زمینه فارکس میباشد. نرخ سواپ به میزان هزینه یا درآمد ناشی از نگه‌داری یک موقعیت باز در طول شب اشاره دارد. این نرخ معمولاً به‌صورت روزانه محاسبه می‌شود و می‌تواند بر اساس تفاوت نرخ‌های بهره دو ارز در جفت ارز مربوطه تعیین شود. نرخ سوآپ ممکن است در روزهای مختلف هفته متفاوت باشد و معمولاً در روزهای چهارشنبه به دلیل تسویه حساب‌های هفتگی، تغییرات قابل توجهی را تجربه می‌کند. معامله‌گران باید به این نرخ توجه کنند زیرا می‌تواند تأثیر زیادی بر نتایج مالی آن‌ها داشته باشد.

Position : موقعیت (Position) به معامله‌ای اشاره دارد که معامله‌گر در بازار باز کرده است، خواه خرید (Long) باشد یا فروش (Short). هر موقعیت به‌طور خاص نشان‌دهنده یک نوع معامله است که شامل مقدار و نوع ارز مربوط به آن است. موقعیت‌ها می‌توانند به‌طور موقت یا بلندمدت نگهداری شوند و تصمیمات مربوط به بستن یا نگه‌داشتن آن‌ها می‌تواند تحت تأثیر تحلیل‌های فنی و بنیادی قرار گیرد.

Long Position : موقعیت خرید (Long Position) به حالتی اشاره دارد که یک معامله‌گر یک جفت ارز را با امید افزایش قیمت خریداری می‌کند. در این حالت، معامله‌گر انتظار دارد که قیمت ارز افزایش یابد و سپس موقعیت خود را با سود بفروشد. موقعیت‌های خرید معمولاً در بازارهای صعودی محبوب هستند و معامله‌گران باید به تحلیل‌های فنی و بنیادی توجه کنند تا زمان مناسب برای ورود و خروج از این موقعیت‌ها را تعیین کنند.

Short Position : موقعیت فروش (Short Position) به حالتی اشاره دارد که یک معامله‌گر یک جفت ارز را به امید کاهش قیمت، به فروش می‌رساند. در این حالت، معامله‌گر انتظار دارد که قیمت ارز کاهش یابد و سپس موقعیت خود را با خرید مجدد در قیمت پایین‌تر، با سود ببندد. این نوع معامله در بازارهای نزولی رایج است و نیاز به تحلیل دقیق و مدیریت ریسک دارد.

Open Position : موقعیت باز (Open Position) به معامله‌ای اشاره دارد که هنوز بسته نشده است و به معنای فعال بودن آن در بازار است. زمانی که یک معامله‌گر یک موقعیت باز دارد، او در حال حاضر در معرض نوسانات بازار قرار دارد و سود یا زیان در حال تغییر است. این نوع موقعیت می‌تواند به‌طور موقت یا برای مدت طولانی نگهداری شود و معامله‌گران باید به‌طور مرتب وضعیت بازار و تحلیل‌های خود را بررسی کنند تا تصمیمات صحیحی بگیرند.

Close Position : بستن موقعیت (Close Position) به فرایند فروش یا خرید مجدد یک موقعیت باز اشاره دارد تا آن را به‌طور کامل پایان دهد. بستن موقعیت به‌معنای تحقق سود یا زیان ناشی از معامله است و معامله‌گر باید با توجه به وضعیت بازار و تحلیل‌های خود، زمان مناسبی را برای این کار انتخاب کند. در واقع، بستن موقعیت مرحله‌ای است که معامله‌گر تصمیم می‌گیرد که از موقعیت خود خارج شود و وجوه خود را آزاد کند.

Liquidity Provider : ارائه‌دهنده نقدینگی (Liquidity Provider) به مؤسسات مالی، بانک‌ها و کارگزارانی اطلاق می‌شود که به بازار فارکس نقدینگی می‌دهند و به معامله‌گران این امکان را می‌دهند تا با قیمت‌های مناسب خرید و فروش کنند. این ارائه‌دهندگان با ایجاد سفارشات بزرگ و فراهم کردن قیمت‌های رقابتی، به کاهش اسپردها و تسهیل معاملات کمک می‌کنند. وجود نقدینگی کافی در بازار به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که به‌راحتی وارد و خارج از موقعیت‌ها شوند.

Margin Call : کال مارجین (Margin Call) به وضعیتی اشاره دارد که کارگزار به یک معامله‌گر اعلام می‌کند که موجودی حساب او به حداقل میزان لازم برای نگهداری موقعیت‌ها نرسیده است و باید موجودی خود را افزایش دهد یا برخی از موقعیت‌ها را ببندد. این شرایط معمولاً در نتیجه نوسانات شدید بازار یا انتخاب لوریج بالا اتفاق می‌افتد. اگر معامله‌گر نتواند موجودی خود را افزایش دهد، کارگزار ممکن است موقعیت‌های او را به‌طور اجباری ببندد تا از زیان‌های بیشتر جلوگیری کند.

Stop Out : بستن اجباری موقعیت‌ها (Stop Out) به حالتی اشاره دارد که کارگزار به‌طور خودکار موقعیت‌های باز معامله‌گر را می‌بندد تا از زیان‌های بیشتر جلوگیری کند. این وضعیت معمولاً در نتیجه کاهش موجودی حساب به زیر حداقل مارجین لازم برای نگهداری موقعیت‌ها اتفاق می‌افتد. Stop Out می‌تواند برای معامله‌گران بسیار نگران‌کننده باشد و به همین دلیل مدیریت ریسک و استفاده از مارجین به‌طور منطقی اهمیت دارد.

Negative Balance Protection : محافظت از موجودی منفی (Negative Balance Protection) به ویژگی‌ای اشاره دارد که به معامله‌گران این اطمینان را می‌دهد که در صورت نوسانات شدید بازار، موجودی حساب آنها به زیر صفر نخواهد رفت. این ویژگی به‌خصوص برای معامله‌گران فعال و کسانی که از لوریج بالا استفاده می‌کنند، بسیار مهم است. در صورت وجود این ویژگی، اگر بازار به‌طرز غیرمنتظره‌ای به شدت حرکت کند، کارگزار مسئولیت زیان‌ها را بر عهده می‌گیرد و معامله‌گر مجبور به پرداخت بیش از موجودی خود نخواهد بود.

Order Execution : اجرای دستور (Order Execution) به فرآیند انجام یک دستور خرید یا فروش در بازار اشاره دارد. این فرآیند ممکن است به‌صورت فوری یا در یک زمان مشخص انجام شود و بستگی به نوع دستور و شرایط بازار دارد. اجرای سریع و دقیق دستورات برای معامله‌گران بسیار مهم است، زیرا تأخیر در اجرای دستورات می‌تواند به لغزش قیمت و زیان‌های ناخواسته منجر شود. برای بهبود اجرای دستورات، معامله‌گران باید از کارگزارانی استفاده کنند که دارای پلتفرم‌های معاملاتی پایدار و قابل اعتمادی هستند.

Market Depth : عمق بازار (Market Depth) به اندازه و حجم سفارشات خرید و فروش در قیمت‌های مختلف یک دارایی اشاره دارد. این داده‌ها به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که دید بهتری از وضعیت فعلی بازار و نقدینگی موجود داشته باشند. عمق بازار می‌تواند به معامله‌گران در تصمیم‌گیری‌های معاملاتی کمک کند و نشان‌دهنده تقاضا و عرضه واقعی در بازار است. با استفاده از اطلاعات عمق بازار، معامله‌گران می‌توانند تحلیل بهتری از نوسانات قیمت و فرصت‌های معاملاتی داشته باشند.

VPS (Virtual Private Server) : سرور مجازی (VPS) به یک سرور خصوصی مجازی اشاره دارد که به کاربران این امکان را می‌دهد که برنامه‌های معاملاتی خود را به‌صورت آنلاین و بدون وقفه اجرا کنند. استفاده از VPS برای معامله‌گران فارکس به‌خصوص در معاملات الگوریتمی و اتوماتیک بسیار مفید است، زیرا به آن‌ها این امکان را می‌دهد که در هر زمان و از هر مکانی به معاملات خود دسترسی داشته باشند. سرورهای مجازی معمولاً دارای سرعت و قابلیت اطمینان بالایی هستند و می‌توانند به کاهش تأخیر در اجرای معاملات کمک کنند.

Algo Trading : معاملات الگوریتمی (Algo Trading) به استفاده از الگوریتم‌ها و برنامه‌های کامپیوتری برای اجرای معاملات در بازار اشاره دارد. این روش به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که بر اساس شرایط و الگوریتم‌های از پیش تعیین‌شده، به‌طور خودکار خرید و فروش انجام دهند. معاملات الگوریتمی می‌توانند سرعت و دقت معاملات را افزایش دهند و به معامله‌گران اجازه می‌دهند تا بدون نیاز به مداخله دستی، در زمان‌های مناسب اقدام کنند. این روش به‌ویژه برای استراتژی‌های پیچیده و معاملات با حجم بالا کاربرد دارد.

Copy Trading : کپی تریدینگ (Copy Trading) به فرآیند پیروی از معاملات معامله‌گران دیگر اشاره دارد. در این روش، یک معامله‌گر می‌تواند با انتخاب یک یا چند معامله‌گر موفق، به‌طور خودکار معاملات آن‌ها را در حساب خود کپی کند. این شیوه برای کسانی که تازه‌کار هستند یا زمان کافی برای تحلیل بازار ندارند، بسیار جذاب است. با استفاده از کپی تریدینگ، معامله‌گران می‌توانند از تجربیات و استراتژی‌های دیگران بهره‌برداری کنند و به‌طور هم‌زمان در بازار فعال باشند.

Social Trading : معاملات اجتماعی (Social Trading) به شبکه‌های اجتماعی اختصاص دارد که معامله‌گران می‌توانند تجربیات، استراتژی‌ها و تحلیل‌های خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند. این نوع معاملات به کاربران این امکان را می‌دهد که از نظرات و تحلیل‌های دیگران بهره‌مند شوند و در مورد بازار و فرصت‌های معاملاتی بحث کنند. معاملات اجتماعی می‌تواند به بهبود تصمیم‌گیری‌های معاملاتی و ایجاد احساس اجتماعی در بین معامله‌گران کمک کند. با استفاده از این پلتفرم‌ها، کاربران می‌توانند به راحتی یاد بگیرند و با یکدیگر همکاری کنند.

اصطلاحات فارکس ( مفاهیم روانشناسی بازار در فارکس )

Fear and Greed : ترس و طمع (Fear and Greed) دو احساس اصلی هستند که بر تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاران در بازارهای مالی تأثیرگذارند. ترس ممکن است منجر به فروش ناگهانی دارایی‌ها در شرایط ناپایدار یا نزولی شود، در حالی که طمع می‌تواند معامله‌گران را به سمت خرید در قیمت‌های بالا و اتخاذ ریسک‌های بیشتر سوق دهد. در واقع، ترس و طمع به‌عنوان نیروهای محرکه در بازار عمل می‌کنند و می‌توانند به نوسانات شدید قیمت‌ها و رفتارهای غیرمنطقی منجر شوند. شناخت و مدیریت این احساسات به معامله‌گران کمک می‌کند تا تصمیمات منطقی‌تری اتخاذ کنند.

Overtrading : معامله بیش از حد (Overtrading) به وضعیتی اشاره دارد که معامله‌گران به‌طور مکرر و در حجم‌های بالا معامله می‌کنند، اغلب بدون بررسی کامل شرایط بازار یا تحلیل‌های لازم. این رفتار معمولاً ناشی از هیجان، ترس یا طمع است و می‌تواند به از دست دادن سرمایه و افزایش هزینه‌های معاملاتی منجر شود. معامله بیش از حد نه تنها به عملکرد مالی آسیب می‌زند، بلکه می‌تواند تأثیر منفی بر سلامت روانی معامله‌گران نیز داشته باشد. بنابراین، رعایت انضباط و تعیین استراتژی‌های معاملاتی مشخص می‌تواند از بروز این مشکل جلوگیری کند.

Discipline : انضباط (Discipline) یکی از عوامل کلیدی در موفقیت در معاملات فارکس است. این مفهوم به توانایی معامله‌گر برای پیروی از یک برنامه معاملاتی مشخص، تصمیم‌گیری منطقی و جلوگیری از رفتارهای احساسی اشاره دارد. انضباط به معامله‌گران کمک می‌کند تا از نوسانات بازار دوری کنند و تصمیمات خود را بر اساس تحلیل‌ها و استراتژی‌های مشخص بگیرند. عدم انضباط ممکن است منجر به اشتباهات costly و ضررهای مالی شود. بنابراین، توسعه انضباط شخصی و پایبندی به اصول معاملاتی می‌تواند به موفقیت پایدار در بازار منجر شود.

Patience : صبر (Patience) به توانایی معامله‌گر برای انتظار به‌طور منطقی و بدون عجله در روند بازار اشاره دارد. این ویژگی به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که به تحلیل‌های خود پایبند باشند و از انجام معاملات غیرضروری یا احساساتی پرهیز کنند. صبر به‌خصوص در شرایط نوسانی بازار یا در هنگام اجرای استراتژی‌های بلندمدت اهمیت دارد. معامله‌گران با صبر بیشتر می‌توانند تصمیمات بهتری بگیرند و از تغییرات غیرمنتظره قیمت‌ها جلوگیری کنند. به‌طور کلی، صبر و دقت می‌تواند به بهبود عملکرد معاملاتی کمک کند.

Risk Appetite : تمایل به ریسک (Risk Appetite) به سطح ریسکی که یک معامله‌گر آماده است در سرمایه‌گذاری‌های خود بپذیرد، اشاره دارد. این مفهوم به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله تجربه فرد، وضعیت مالی، اهداف سرمایه‌گذاری و احساسات بازار. معامله‌گران با تمایل به ریسک بالا ممکن است به دنبال فرصت‌های با پتانسیل سود بالا باشند، در حالی که کسانی که تمایل به ریسک کمتری دارند، ممکن است به استراتژی‌های محافظه‌کارانه‌تری تمایل داشته باشند. شناخت و درک تمایل به ریسک می‌تواند به معامله‌گران کمک کند تا استراتژی‌های مناسب و متناسب با شرایط خود را انتخاب کنند.

Market Sentiment : احساسات بازار (Market Sentiment) به رفتار جمعی معامله‌گران و سرمایه‌گذاران در بازار اشاره دارد که تحت تأثیر احساسات و عواطف عمومی قرار دارد. این احساسات می‌توانند ناشی از اخبار، تحلیل‌های اقتصادی و حتی شایعات باشند و بر نحوه رفتار معامله‌گران تأثیر بگذارند. مثلاً احساسات مثبت ممکن است منجر به خرید زیاد و افزایش قیمت‌ها شود، در حالی که احساسات منفی می‌توانند باعث فروش و کاهش قیمت‌ها شوند. درک احساسات بازار به معامله‌گران کمک می‌کند تا بهتر پیش‌بینی کنند که چگونه بازار ممکن است به شرایط خاص واکنش نشان دهد.

Confirmation Bias : سوگیری تأییدی (Confirmation Bias) به تمایل افراد برای جستجو، تفسیر و به‌خاطر سپردن اطلاعات به گونه‌ای اشاره دارد که با باورها و انتظارات قبلی آن‌ها سازگار باشد. در زمینه معاملات، این سوگیری می‌تواند به معامله‌گران کمک کند تا تنها به اطلاعاتی که تأییدکننده تصمیماتشان است توجه کنند و اطلاعات متضاد را نادیده بگیرند. این موضوع می‌تواند منجر به تصمیمات نادرست و از دست دادن فرصت‌های معاملاتی شود. آگاهی از این سوگیری و تلاش برای دیدن تصویر بزرگ‌تر می‌تواند به معامله‌گران کمک کند تا تصمیمات منطقی‌تری اتخاذ کنند.

FOMO (Fear of Missing Out) : ترس از دست دادن فرصت (FOMO) به وضعیتی اشاره دارد که معامله‌گران احساس می‌کنند اگر به‌سرعت اقدام نکنند، از یک فرصت سودآور در بازار عقب خواهند ماند. این احساس می‌تواند باعث شود که معامله‌گران بدون تحلیل کافی و به‌طور هیجانی وارد بازار شوند. FOMO معمولاً به تصمیمات سریع و احساسی منجر می‌شود و می‌تواند به از دست دادن سرمایه و فرصت‌های معاملاتی منجر شود. شناخت و مدیریت FOMO از طریق برنامه‌ریزی دقیق و پایبندی به استراتژی‌های معاملاتی می‌تواند به معامله‌گران کمک کند تا از این احساسات دوری کنند و تصمیمات بهتری بگیرند.

اصطلاحات فارکس ( پلتفرم ها و ابزارهای معاملاتی فارکس )

MetaTrader 4 (MT4) : پلتفرم معاملاتی MT4 یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نرم‌افزارهای معاملاتی در بازار فارکس است. این پلتفرم به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که به‌راحتی به بازار دسترسی پیدا کنند و معاملات خود را با استفاده از ابزارهای متنوعی مانند نمودارها، اندیکاتورها و انواع مختلفی از سفارشات انجام دهند. MT4 به دلیل سادگی، کاربرپسند بودن و قابلیت‌های گسترده‌ای که در تحلیل تکنیکال ارائه می‌دهد، مورد توجه معامله‌گران تازه‌کار و حرفه‌ای قرار دارد. همچنین، این پلتفرم به کاربران این امکان را می‌دهد که از مشاوران هوشمند (Expert Advisors) برای اتوماسیون معاملات خود استفاده کنند.

MetaTrader 5 (MT5) : پلتفرم معاملاتی MT5 نسخه جدیدتر MT4 است که قابلیت‌های بیشتری برای معامله‌گران فراهم می‌آورد. MT5 شامل ابزارهای پیشرفته‌تری برای تحلیل تکنیکال و بنیادی است و به کاربران این امکان را می‌دهد که به بازارهای بیشتری از جمله سهام و کالاها دسترسی داشته باشند. این پلتفرم همچنین شامل یک محیط معاملاتی چندمنظوره، تقویم اقتصادی و امکان استفاده از تحلیل‌های عمق بازار است. به‌طور کلی، MT5 به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که تجربه‌ای جامع و کامل از معاملات داشته باشند.

cTrader : پلتفرم معاملاتی سی‌ترید (cTrader) به عنوان یکی دیگر از گزینه‌های محبوب برای معامله‌گران فارکس شناخته می‌شود. این پلتفرم به‌خاطر طراحی زیبا، قابلیت‌های پیشرفته و عملکرد سریعش معروف است. cTrader به کاربران این امکان را می‌دهد که به‌راحتی معاملات خود را انجام دهند و از ابزارهای مختلف تحلیل تکنیکال و اندیکاتورها استفاده کنند. این پلتفرم همچنین ویژگی‌هایی مانند تریدینگ آتوماسیون و ایجاد حساب‌های مختلف را فراهم می‌کند که به معامله‌گران انعطاف‌پذیری بیشتری می‌دهد.

TradingView : TradingView یک ابزار تحلیل و نمودار آنلاین است که به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که به‌راحتی نمودارهای پیشرفته و تحلیل‌های فنی انجام دهند.  این پلتفرم به کاربران این امکان را می‌دهد که به داده‌های زنده بازار دسترسی پیدا کنند و از ابزارهای مختلف برای ترسیم و تحلیل نمودارها استفاده کنند. همچنین، TradingView یک جامعه بزرگ از معامله‌گران دارد که به اشتراک‌گذاری ایده‌ها و استراتژی‌ها می‌پردازند. این ویژگی‌ها به کاربران کمک می‌کند تا تجزیه و تحلیل‌های دقیق‌تری از بازار داشته باشند.

Expert Advisor (EA) : اکسپرت های معاملاتی (Expert Advisor) به برنامه‌هایی اطلاق می‌شود که به‌طور خودکار معاملات را بر اساس استراتژی‌های از پیش تعیین‌شده اجرا می‌کنند. EAs در پلتفرم‌های معاملاتی مانند MT4 و MT5 قابل استفاده هستند و به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که از اتوماسیون برای انجام معاملات خود بهره‌برداری کنند. این ابزارها می‌توانند به‌صورت ۲۴ ساعته بازار را تحت نظر داشته باشند و به‌طور خودکار در شرایط خاص اقدام به خرید یا فروش کنند. استفاده از EAs به معامله‌گران کمک می‌کند تا از فرصت‌های معاملاتی بیشتر بهره‌برداری کنند و خطای انسانی را کاهش دهند.

Custom Indicator : اندیکاتور سفارشی (Custom Indicator) به ابزارهای تحلیل تکنیکال اشاره دارد که به‌منظور ارائه سیگنال‌های معاملاتی خاص بر اساس داده‌های بازار طراحی شده‌اند. معامله‌گران می‌توانند این اندیکاتورها را بر اساس نیازها و استراتژی‌های خود ایجاد کنند یا از اندیکاتورهای موجود در بازار استفاده کنند. اندیکاتورهای سفارشی می‌توانند شامل میانگین‌های متحرک، اسیلاتورها، و ابزارهای شناسایی الگوهای خاص باشند. استفاده از این اندیکاتورها به معامله‌گران کمک می‌کند تا تجزیه و تحلیل‌های دقیق‌تری از بازار داشته باشند و تصمیمات بهتری بگیرند.

اصطلاحات فارکس ( انواع ریسک ها در فارکس )

Market Risk : ریسک بازار (Market Risk) به احتمال کاهش ارزش سرمایه‌گذاری‌ها به دلیل نوسانات بازار اشاره دارد. این ریسک می‌تواند ناشی از تغییرات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی باشد که بر رفتار بازار تأثیر می‌گذارد. برای مثال، اخبار اقتصادی نامناسب یا رویدادهای سیاسی می‌توانند به کاهش قیمت‌ها منجر شوند. معامله‌گران برای مدیریت ریسک بازار می‌توانند از استراتژی‌های متنوعی مانند تنوع‌سازی سرمایه‌گذاری‌ها و استفاده از ابزارهای هجینگ بهره ببرند.

Credit Risk : ریسک اعتباری (Credit Risk) به احتمال عدم پرداخت دیون از سوی طرف مقابل اشاره دارد. این ریسک به‌ویژه در معاملات اعتباری و وام‌ها مهم است. در بازار فارکس، ریسک اعتباری ممکن است زمانی به وجود آید که یک کارگزار یا مؤسسه مالی قادر به برآورده کردن تعهدات مالی خود نباشد. برای کاهش این ریسک، معامله‌گران باید از کارگزاران معتبر استفاده کنند و وضعیت مالی طرف مقابل را به‌دقت بررسی کنند.

Operational Risk : ریسک عملیاتی (Operational Risk) به خطرات ناشی از فرآیندهای داخلی، سیستم‌ها، و خطاهای انسانی اشاره دارد. این ریسک می‌تواند ناشی از نارسایی‌های فنی، سوء مدیریت یا نقص در سیستم‌های معاملاتی باشد. برای مدیریت ریسک عملیاتی، شرکت‌ها باید پروتکل‌های دقیق برای مدیریت و کنترل عملیات خود ایجاد کنند و همچنین از نرم‌افزارها و سیستم‌های قابل اعتماد استفاده کنند.

Liquidity Risk : ریسک نقدینگی (Liquidity Risk) به احتمال عدم توانایی در خرید یا فروش یک دارایی بدون تأثیر قابل توجه بر قیمت آن اشاره دارد. این نوع ریسک می‌تواند در بازارهایی که دارای حجم معاملات کم هستند، بیشتر مشهود باشد. در صورت بروز این مشکل، معامله‌گران ممکن است نتوانند موقعیت‌های خود را به‌سرعت ببندند یا مجبور شوند با قیمت‌های نامناسب اقدام به خرید یا فروش کنند. برای کاهش ریسک نقدینگی، معامله‌گران باید به حجم معاملات و نقدینگی بازار توجه داشته باشند.

Political Risk : ریسک سیاسی (Political Risk) به تأثیرات تغییرات سیاسی، قوانین و مقررات بر بازارها اشاره دارد. این نوع ریسک می‌تواند شامل نوسانات ناشی از انتخابات، تغییرات در سیاست‌های دولتی یا بحران‌های اجتماعی باشد. ریسک سیاسی ممکن است بر قیمت ارزها و دارایی‌های دیگر تأثیر بگذارد و می‌تواند به معاملات ناخواسته منجر شود. برای مدیریت این ریسک، معامله‌گران باید از اخبار سیاسی و اقتصادی آگاهی داشته باشند و در زمان‌های حساس، احتیاط بیشتری به خرج دهند.

Systemic Risk : ریسک سیستمی (Systemic Risk) به خطراتی اشاره دارد که به‌صورت گسترده بر کل سیستم مالی تأثیر می‌گذارد. این نوع ریسک معمولاً به علت بحران‌های مالی، ورشکستگی‌های بزرگ یا نوسانات شدید در بازارهای مالی بوجود می‌آید. ریسک سیستمی می‌تواند باعث ایجاد بحران‌های مالی شود و تأثیرات منفی بر اقتصاد کلی داشته باشد. برای مقابله با این ریسک، نهادهای مالی و دولتی باید نظارت‌های دقیقی بر بازارها و مؤسسات مالی داشته باشند.

Currency Risk : ریسک ارزی (Currency Risk) به احتمال تغییرات ناخواسته در نرخ ارز اشاره دارد که می‌تواند بر سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی تأثیر بگذارد. این نوع ریسک ممکن است ناشی از نوسانات اقتصادی، سیاسی یا اجتماعی باشد. برای مثال، اگر یک سرمایه‌گذار در ارزی سرمایه‌گذاری کند و نرخ ارز آن کاهش یابد، ممکن است متضرر شود. مدیریت ریسک ارزی معمولاً شامل استفاده از استراتژی‌های هجینگ و تنوع‌سازی سرمایه‌گذاری‌ها است.

Interest Rate Risk : ریسک نرخ بهره (Interest Rate Risk) به احتمال تغییرات در نرخ بهره و تأثیر آن بر قیمت دارایی‌ها اشاره دارد. افزایش یا کاهش نرخ بهره می‌تواند بر هزینه‌های قرض و ارزش سرمایه‌گذاری‌ها تأثیر بگذارد. به‌ویژه در بازار فارکس، تغییرات نرخ بهره می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر ارزش ارزها داشته باشد. معامله‌گران باید به تغییرات نرخ بهره و تأثیرات آن بر بازار توجه کنند و استراتژی‌های خود را بر اساس آن تنظیم کنند.

اصطلاحات فارکس ( شاخص های فنی فارکس )

ADX (Average Directional Index) : شاخص میانگین جهت‌دار (ADX) یک ابزار تحلیل تکنیکال است که برای اندازه‌گیری قدرت یک روند استفاده می‌شود، بدون توجه به اینکه روند صعودی یا نزولی است. ADX معمولاً بین ۰ تا ۱۰۰ نوسان می‌کند و مقادیر بالای ۲۰ یا ۲۵ به معنای وجود یک روند قوی در بازار است. این شاخص می‌تواند به معامله‌گران کمک کند تا تصمیم بگیرند که آیا در یک بازار با روند قوی وارد معامله شوند یا از آن دوری کنند. همچنین، ADX می‌تواند در شناسایی نقاط مناسب برای ورود و خروج از معاملات مفید باشد.

ATR (Average True Range) : محدوده واقعی میانگین (ATR) یک شاخص نوسانات است که برای اندازه‌گیری میزان نوسان قیمت یک دارایی در یک دوره زمانی مشخص استفاده می‌شود. ATR به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که بفهمند بازار چقدر نوسان دارد و بر این اساس استراتژی‌های خود را تنظیم کنند. مقادیر بالای ATR نشان‌دهنده نوسانات بیشتر و مقادیر پایین‌تر نشان‌دهنده ثبات قیمت است. معامله‌گران می‌توانند از ATR برای تعیین سطح استاپ لاس و همچنین شناسایی زمان‌های مناسب برای ورود به معاملات استفاده کنند.

Ichimoku Cloud : ابر ایچیموکو یک سیستم تحلیل تکنیکال است که به معامله‌گران کمک می‌کند تا روند، سطوح حمایت و مقاومت و نقاط ورود و خروج را شناسایی کنند. این ابزار شامل پنج خط است که به تجزیه و تحلیل قیمت کمک می‌کنند. ابر ایچیموکو می‌تواند به معامله‌گران این امکان را دهد که با دیدگاهی چندبعدی به بازار نگاه کنند و از سیگنال‌های معاملاتی مختلف بهره‌برداری کنند. این شاخص به‌ویژه در بازارهای پرنوسان و دارای روند قوی بسیار مفید است.

SAR (Stop and Reverse) : اندیکاتور سار (SAR) یک اندیکاتور تکنیکال است که به معامله‌گران کمک می‌کند تا نقاط ممکن برای تغییر روند را شناسایی کنند. این شاخص به‌صورت خطی در نمودار قیمت ترسیم می‌شود و می‌تواند به عنوان یک سطح حمایتی یا مقاومتی عمل کند. زمانی که قیمت بالای خط SAR قرار گیرد، ممکن است روند صعودی باشد و زمانی که قیمت زیر خط SAR قرار گیرد، روند نزولی است. SAR به معامله‌گران کمک می‌کند تا زمان مناسب برای خروج از معاملات را شناسایی کنند و خطرات را مدیریت کنند.

Keltner Channel : کانال کلتنر یک اندیکاتور تکنیکال است که شامل سه خط: یک خط میانی (میانگین متحرک) و دو خط خارجی (باندهای بالا و پایین) است که بر اساس ATR محاسبه می‌شوند. این کانال‌ها به معامله‌گران کمک می‌کنند تا نوسانات قیمت را شناسایی کنند و سطوح حمایتی و مقاومتی را مشخص کنند. زمانی که قیمت به باندهای خارجی نزدیک می‌شود، ممکن است نشانه‌ای از اشباع خرید یا فروش باشد. کانال کلتنر به‌ویژه برای معامله‌گران روزانه و سوئینگ بسیار مفید است.

Parabolic SAR : اندیکاتور پارابولیک SAR یک ابزار تحلیل تکنیکال است که به شناسایی نقاط معکوس در روند قیمت کمک می‌کند. این شاخص به صورت نقاطی در بالای یا زیر نمودار قیمت ظاهر می‌شود. زمانی که نقاط در زیر قیمت قرار دارند، به معنای یک روند صعودی است و زمانی که در بالای قیمت قرار دارند، نشانه‌ای از یک روند نزولی است. معامله‌گران می‌توانند از پارابولیک SAR برای تعیین نقاط مناسب برای ورود و خروج استفاده کنند و همچنین به عنوان یک سطح استاپ لاس به کار ببرند.

Pivot Point : نقطه چرخش (Pivot Point) یکی از ابزارهای محبوب در تحلیل تکنیکال است که برای شناسایی سطوح حمایتی و مقاومتی در بازار استفاده می‌شود. این نقاط بر اساس قیمت‌های باز، بالا، پایین و بسته شدن قبلی محاسبه می‌شوند. معامله‌گران می‌توانند از این نقاط برای تعیین نقاط ورود و خروج خود استفاده کنند. در واقع، نقاط چرخش به معامله‌گران کمک می‌کنند تا با توجه به شرایط بازار، تصمیمات بهتری اتخاذ کنند.

اصطلاحات فارکس ( رویدادهای اقتصادی فارکس )

FOMC Meeting : جلسه فدرال رزرو (FOMC Meeting) یکی از مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی در ایالات متحده است که به بررسی و تصمیم‌گیری در مورد سیاست‌های پولی می‌پردازد. این جلسه معمولاً هر شش هفته یکبار برگزار می‌شود و در آن نرخ بهره و سایر سیاست‌های اقتصادی بررسی می‌شود. نتایج این جلسه تأثیرات عمیقی بر بازارهای مالی و ارزها دارد و معمولاً منجر به نوسانات قابل توجهی در بازار می‌شود. معامله‌گران باید به دقت از اخبار و بیانیه‌های فدرال رزرو پیگیری کنند تا تصمیمات معاملاتی مناسبی اتخاذ کنند.

ECB Meeting : جلسه بانک مرکزی اروپا (ECB Meeting) مشابه جلسه فدرال رزرو در ایالات متحده است و به تصمیم‌گیری در مورد سیاست‌های پولی و اقتصادی در منطقه یورو می‌پردازد. نتایج این جلسه تأثیر زیادی بر ارز یورو و بازارهای مالی جهانی دارند. تصمیمات مربوط به نرخ بهره، تسهیل کمی و سایر سیاست‌ها در این جلسه بررسی می‌شود و می‌تواند به تغییرات عمده‌ای در قیمت‌ها منجر شود. معامله‌گران باید به جزئیات این جلسه و تأثیرات آن بر بازار توجه داشته باشند.

BoE Meeting : جلسه بانک مرکزی انگلیس (BoE Meeting) به بررسی و تصمیم‌گیری در مورد سیاست‌های پولی و اقتصادی در بریتانیا اختصاص دارد. این جلسات تأثیر زیادی بر ارزش پوند انگلیس و بازارهای مالی دارد. تصمیمات مربوط به نرخ بهره و سیاست‌های مالی در این جلسه می‌تواند باعث نوسانات قابل توجهی در بازارهای ارز شود. معامله‌گران باید از نتایج این جلسه و تحلیل‌های مربوط به آن آگاه باشند تا تصمیمات معاملاتی مناسبی اتخاذ کنند.

BoJ Meeting : جلسه بانک مرکزی ژاپن (BoJ Meeting) به تصمیم‌گیری در مورد سیاست‌های پولی و اقتصادی در ژاپن اختصاص دارد. این جلسه می‌تواند بر ارزش ین ژاپن و سایر دارایی‌ها تأثیر بگذارد. تصمیمات مربوط به نرخ بهره و تسهیل کمی در این جلسه مورد بررسی قرار می‌گیرد و می‌تواند به نوسانات عمده‌ای در بازار منجر شود. معامله‌گران باید به دقت از اخبار و بیانیه‌های این جلسه پیگیری کنند تا از فرصت‌های معاملاتی بهره‌برداری کنند.

Economic Calendar : تقویم اقتصادی (Economic Calendar) ابزاری است که به معامله‌گران کمک می‌کند تا از رویدادهای اقتصادی مهم و زمان‌های انتشار داده‌های اقتصادی آگاه شوند. این تقویم معمولاً شامل تاریخ‌ها، زمان‌ها و جزئیات مربوط به داده‌های اقتصادی مانند نرخ بیکاری، تولید ناخالص داخلی و دیگر شاخص‌های کلان اقتصادی است. معامله‌گران می‌توانند از تقویم اقتصادی برای برنامه‌ریزی استراتژی‌های معاملاتی خود و شناسایی زمان‌های مناسب برای ورود به بازار استفاده کنند.

Interest Rate Decision : تصمیم نرخ بهره (Interest Rate Decision) یکی از مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی است که توسط بانک‌های مرکزی اتخاذ می‌شود. تغییرات در نرخ بهره می‌تواند تأثیرات عمیقی بر بازارهای مالی و ارزها داشته باشد. افزایش نرخ بهره معمولاً به تقویت ارز مربوطه منجر می‌شود و برعکس، کاهش نرخ بهره می‌تواند باعث تضعیف ارز شود. معامله‌گران باید از زمان و جزئیات این تصمیمات آگاه باشند تا تصمیمات معاملاتی بهتری اتخاذ کنند.

Jobless Claims : درخواست‌های بیکاری (Jobless Claims) به تعداد افرادی اشاره دارد که در یک هفته مشخص برای دریافت مزایای بیکاری درخواست می‌دهند. این داده‌ها به‌عنوان یکی از شاخص‌های مهم اقتصادی مورد توجه قرار می‌گیرند و می‌توانند به‌عنوان یک نشانه از وضعیت بازار کار و اقتصاد کلی مورد استفاده قرار گیرند. افزایش درخواست‌های بیکاری معمولاً به معنای ضعف در بازار کار و اقتصاد است که می‌تواند تأثیر منفی بر بازارهای مالی داشته باشد.

GDP Report : گزارش تولید ناخالص داخلی (GDP Report) به عنوان یکی از مهم‌ترین شاخص‌های اقتصادی در نظر گرفته می‌شود که نشان‌دهنده کل ارزش کالاها و خدمات تولید شده در یک کشور در یک دوره زمانی مشخص است. این گزارش می‌تواند تأثیرات زیادی بر بازارهای مالی و تصمیمات اقتصادی داشته باشد. افزایش تولید ناخالص داخلی معمولاً به معنای رشد اقتصادی و بهبود وضعیت بازار است، در حالی که کاهش آن می‌تواند نشانه‌ای از رکود باشد.

CPI Report : گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI Report) نشان‌دهنده تغییرات در قیمت سبد کالاها و خدمات مصرفی است و به عنوان یکی از شاخص‌های مهم در اندازه‌گیری تورم مورد استفاده قرار می‌گیرد. افزایش CPI معمولاً نشان‌دهنده تورم است و می‌تواند منجر به تغییرات در سیاست‌های پولی بانک مرکزی شود. معامله‌گران باید به این گزارش و تأثیرات آن بر بازارهای مالی توجه کنند.

PPI Report : گزارش شاخص قیمت تولیدکننده (PPI Report) به تغییرات در قیمت کالاها و خدمات تولید شده توسط تولیدکنندگان اشاره دارد. این شاخص به‌عنوان یک نشانه اولیه از تغییرات احتمالی در CPI و تورم مورد توجه قرار می‌گیرد. افزایش PPI معمولاً به معنای افزایش هزینه‌های تولید و ممکن است به افزایش CPI منجر شود. معامله‌گران باید به این گزارش و تأثیرات آن بر بازار توجه کنند.

اصطلاحات فارکس ( مفاهیم سوآپ و بهره شبانه در فارکس )

Swap Rate : نرخ سوآپ (Swap Rate) به هزینه یا درآمدی اشاره دارد که در نتیجه نگهداری یک موقعیت معاملاتی در طول شب به وجود می‌آید. این نرخ به‌طور معمول بر اساس تفاوت نرخ بهره بین دو ارز در یک جفت ارز مشخص تعیین می‌شود. اگر معامله‌گر موقعیتی را باز نگه دارد، ممکن است نرخ سوآپ مثبت یا منفی دریافت کند، که بستگی به این دارد که آیا ارز اول در جفت ارز، نرخ بهره بالاتری نسبت به ارز دوم دارد یا خیر. نرخ سوآپ می‌تواند تأثیر مهمی بر سود و زیان نهایی یک معامله‌گر داشته باشد، به‌ویژه برای موقعیت‌های طولانی‌مدت.

Overnight Interest : بهره شبانه (Overnight Interest) به سود یا هزینه‌ای اشاره دارد که برای نگهداری یک موقعیت معاملاتی در یک شب مشخص محاسبه می‌شود. این بهره معمولاً ناشی از نرخ‌های سوآپ است و می‌تواند به‌صورت مثبت یا منفی باشد. بهره شبانه به عنوان یک عامل مهم در استراتژی‌های معاملاتی طولانی‌مدت در نظر گرفته می‌شود، زیرا می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر هزینه کل معامله داشته باشد. معامله‌گران باید به دقت نرخ‌های شبانه را بررسی کنند تا تأثیرات آن بر استراتژی‌های خود را درک کنند.

Interest Rate Differential : تفاوت نرخ بهره (Interest Rate Differential) به اختلاف بین نرخ‌های بهره دو ارز در یک جفت ارز اشاره دارد. این تفاوت یکی از عوامل کلیدی در تعیین نرخ سوآپ و نیز در استراتژی‌های معاملاتی مانند Carry Trade است. هنگامی که نرخ بهره یک ارز بیشتر از دیگری باشد، ممکن است معامله‌گران تمایل داشته باشند به ارز با نرخ بالاتر سرمایه‌گذاری کنند تا از مزایای نرخ سوآپ مثبت بهره‌مند شوند. فهم درست این مفهوم می‌تواند به معامله‌گران در تصمیم‌گیری بهتر در مورد ورود و خروج از موقعیت‌ها کمک کند.

Carry Trade : معامله بهره (Carry Trade) استراتژی‌ای است که در آن معامله‌گر ارزی را خریداری می‌کند که نرخ بهره بالاتری دارد و همزمان ارزی را می‌فروشد که نرخ بهره کمتری دارد. هدف این استراتژی کسب سود از تفاوت نرخ بهره و همچنین حرکت قیمت ارزها است. اگر نرخ بهره ارز خریداری‌شده بالاتر از نرخ ارز فروخته‌شده باشد، معامله‌گر می‌تواند از نرخ سوآپ مثبت بهره‌مند شود. این استراتژی می‌تواند بسیار سودآور باشد، اما در عین حال با خطرات زیادی نیز همراه است، به‌ویژه اگر ارزهای مربوطه تحت تأثیر نوسانات بازار قرار گیرند.

اصطلاحات فارکس ( مفاهیم استراتژی های خروج در فارکس )

Trailing Stop : استاپ متحرک (Trailing Stop) نوعی از دستور استاپ است که به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که در صورت حرکت قیمت به نفع آنها، سطح استاپ را به‌صورت خودکار تغییر دهند. این نوع استاپ به‌ویژه در مواقعی که یک موقعیت سودآور است و معامله‌گر می‌خواهد از سودهای خود محافظت کند، بسیار مفید است. به جای تعیین یک نقطه ثابت برای خروج، استاپ متحرک به معامله‌گر اجازه می‌دهد که با ادامه روند، از فرصت‌های بیشتری بهره‌برداری کند و در عین حال ریسک را کاهش دهد.

Partial Close : بستن قسمتی از موقعیت (Partial Close) به عملی اشاره دارد که در آن معامله‌گر تنها بخشی از موقعیت باز را می‌بندد و باقی‌مانده را حفظ می‌کند. این استراتژی به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که سودهای خود را محقق کنند در حالی که هنوز در موقعیت باقی مانده‌اند تا از احتمال افزایش بیشتر قیمت بهره‌برداری کنند. این روش به ویژه در بازارهای نوسانی مفید است، زیرا معامله‌گر می‌تواند با حفظ برخی از موقعیت‌های خود، ریسک را مدیریت کند.

Time-Based Exit : خروج بر اساس زمان (Time-Based Exit) استراتژی‌ای است که در آن معامله‌گر بر اساس زمان مشخصی اقدام به بستن موقعیت خود می‌کند. این روش می‌تواند شامل تعیین زمان‌های خاصی برای خروج از بازار باشد، به‌خصوص در شرایطی که معامله‌گر نتواند روند قیمت را پیش‌بینی کند. خروج بر اساس زمان به معامله‌گر کمک می‌کند تا از تصمیم‌گیری‌های احساسی جلوگیری کرده و نظم بیشتری در معاملات خود ایجاد کند.

Break-Even Stop : استاپ بر مبنای نقطه سر به سر (Break-Even Stop) به استراتژی‌ای اشاره دارد که در آن معامله‌گر پس از کسب یک مقدار مشخص از سود، سطح استاپ را به قیمت ورود خود منتقل می‌کند. این کار به معامله‌گر این امکان را می‌دهد که در صورت معکوس شدن روند، از ضرر جلوگیری کند و حداقل به نقطه سر به سر برسد. این استراتژی به‌ویژه در معاملات طولانی‌مدت بسیار مفید است، زیرا به معامله‌گر این اطمینان را می‌دهد که هیچ ضرری متوجه او نخواهد شد.

Risk-Reward Ratio : نسبت ریسک به پاداش (Risk-Reward Ratio) معیاری است که به معامله‌گران کمک می‌کند تا به‌طور منطقی تصمیم بگیرند که آیا یک معامله خاص ارزش ریسک کردن را دارد یا خیر. این نسبت به مقایسه میزان ریسکی که در یک معامله وجود دارد (میزان ضرر ممکن) و پاداشی که ممکن است از آن معامله حاصل شود (میزان سود ممکن) می‌پردازد. به عنوان مثال، اگر یک معامله‌گر به ازای هر یک واحد ریسک، دو واحد پاداش پیش‌بینی کند، نسبت ریسک به پاداش او ۱:۲ خواهد بود. این نسبت به معامله‌گران کمک می‌کند تا تصمیمات بهتری در مورد ورود و خروج از معاملات اتخاذ کنند.

اصطلاحات فارکس ( ابزارهای معاملاتی فارکس )

Futures : قراردادهای آتی (Futures) توافقاتی هستند که به خریداران و فروشندگان این امکان را می‌دهند که یک دارایی را با قیمتی مشخص در تاریخ مشخصی در آینده خرید و فروش کنند. این ابزارها معمولاً برای کالاها و دارایی‌های مالی استفاده می‌شوند و می‌توانند به عنوان ابزارهای هجینگ برای محافظت در برابر نوسانات قیمت عمل کنند. قراردادهای آتی به معامله‌گران اجازه می‌دهند که بدون داشتن دارایی واقعی، از تغییرات قیمت بهره‌برداری کنند.

Options : اختیار معامله (Options) ابزارهای مالی هستند که به دارنده حق می‌دهند، اما نه الزام، که یک دارایی را در یک قیمت مشخص و در یک تاریخ خاص خریداری یا بفروشند. این ابزارها به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که از نوسانات قیمت بهره‌برداری کنند، در حالی که ریسک‌های بالقوه خود را مدیریت می‌کنند. انواع مختلفی از اختیارات وجود دارد، از جمله اختیارات خرید و فروش، که هر یک می‌توانند به استراتژی‌های مختلف معاملاتی کمک کنند.

CFD (Contract for Difference) : قرارداد مابه‌التفاوت (CFD) یک ابزار مالی است که به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که از تغییرات قیمت یک دارایی بدون داشتن آن دارایی واقعی بهره‌برداری کنند. در یک CFD، تفاوت قیمت بین زمان ورود به معامله و زمان خروج آن محاسبه می‌شود. این ابزار به معامله‌گران اجازه می‌دهد که با ریسک کمتری نسبت به خرید واقعی دارایی، از نوسانات قیمت بهره‌برداری کنند. CFDs معمولاً در بازارهای ارز، سهام، و کالاها استفاده می‌شوند.

ETF (Exchange-Traded Fund) : صندوق قابل معامله (ETF) نوعی صندوق سرمایه‌گذاری است که به‌طور عمومی در بازارهای بورس معامله می‌شود. این صندوق‌ها معمولاً شامل سبدی از دارایی‌ها هستند و به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهند که در یک بازار خاص یا یک صنعت خاص سرمایه‌گذاری کنند. ETFها به دلیل هزینه‌های پایین و انعطاف‌پذیری در خرید و فروش، به‌عنوان یک گزینه محبوب در میان سرمایه‌گذاران و معامله‌گران شناخته می‌شوند.

Spot Market : بازار نقدی (Spot Market) بازاری است که در آن معاملات به‌صورت فوری و در زمان واقعی انجام می‌شود. در این بازار، خریداران و فروشندگان به‌طور مستقیم به تبادل دارایی‌ها می‌پردازند و قیمت‌ها به‌طور فوری تعیین می‌شوند. بازار نقدی معمولاً شامل ارزها، کالاها و سایر دارایی‌های مالی است و به دلیل معاملات فوری، نوسانات قیمتی بیشتری نسبت به بازارهای آتی دارد.

Forward Contract : قرارداد سلف (Forward Contract) توافقی است که در آن دو طرف به خرید و فروش یک دارایی در یک تاریخ مشخص در آینده و با قیمتی معین توافق می‌کنند. این قراردادها معمولاً برای پوشش ریسک نوسانات قیمت استفاده می‌شوند و به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که از نوسانات بازار در آینده محافظت کنند. برخلاف قراردادهای آتی، قراردادهای سلف به‌طور خصوصی بین دو طرف منعقد می‌شوند و در بازارهای رسمی معامله نمی‌شوند.

Hedge Fund : صندوق پوشش ریسک (Hedge Fund) نوعی سرمایه‌گذاری است که معمولاً برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای و ثروتمند طراحی شده است. این صندوق‌ها معمولاً به‌طور فعال مدیریت می‌شوند و می‌توانند از استراتژی‌های متنوعی برای کاهش ریسک و افزایش بازده استفاده کنند. صندوق‌های پوشش ریسک می‌توانند به سرمایه‌گذاران این امکان را دهند که در انواع مختلفی از دارایی‌ها سرمایه‌گذاری کنند و به‌ویژه برای محافظت در برابر نوسانات بازار طراحی شده‌اند.

Index Fund : صندوق شاخص (Index Fund) نوعی صندوق سرمایه‌گذاری است که به‌طور خاص برای پیروی از یک شاخص مالی مشخص طراحی شده است. این صندوق‌ها معمولاً شامل سبدی از دارایی‌ها هستند که عملکرد آن‌ها مشابه با عملکرد کل بازار یا یک بخش خاص از آن است. صندوق‌های شاخص به‌دلیل هزینه‌های کم و تنوع بالا، به‌عنوان گزینه‌ای مناسب برای سرمایه‌گذاری در نظر گرفته می‌شوند و به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهند که به‌سادگی در یک بازار خاص سرمایه‌گذاری کنند.

اصطلاحات فارکس ( نرم افزارها و تکنولوژی فارکس )

Automated Trading : معاملات خودکار (Automated Trading) به استفاده از نرم‌افزارها و الگوریتم‌ها برای خرید و فروش خودکار دارایی‌ها در بازارهای مالی اشاره دارد. این سیستم‌ها بر اساس شرایط بازار و سیگنال‌های تکنیکال برنامه‌ریزی شده‌اند تا بدون نیاز به مداخله انسانی، معاملات را انجام دهند. این روش به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که از تحلیل‌های پیشرفته و تصمیم‌گیری‌های سریع‌تر بهره‌برداری کنند، و همچنین می‌تواند احساسات انسانی را از روند معاملات حذف کند.

Machine Learning : یادگیری ماشین (Machine Learning) به شاخه‌ای از هوش مصنوعی اشاره دارد که به سیستم‌ها اجازه می‌دهد تا از داده‌ها یاد بگیرند و بدون برنامه‌نویسی صریح، تصمیم‌گیری کنند. در زمینه فارکس، یادگیری ماشین می‌تواند به شناسایی الگوها و پیش‌بینی نوسانات بازار کمک کند. این تکنولوژی به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که استراتژی‌های خود را بر اساس داده‌های تاریخی و شرایط بازار به‌روز کنند و در نتیجه عملکرد بهتری داشته باشند.

Backtesting : تست استراتژی در گذشته (Backtesting) به فرآیند آزمایش یک استراتژی معاملاتی بر روی داده‌های تاریخی اشاره دارد. این روش به معامله‌گران کمک می‌کند تا اثربخشی استراتژی‌های خود را قبل از اجرای واقعی در بازار بسنجند. با انجام تست در گذشته، معامله‌گران می‌توانند نقاط قوت و ضعف استراتژی خود را شناسایی کنند و در صورت نیاز، تغییرات لازم را ایجاد نمایند. Backtesting به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که با اعتماد بیشتری وارد معاملات واقعی شوند.

High-Frequency Trading (HFT) : معاملات با فرکانس بالا (High-Frequency Trading یا HFT) به روشی از معاملات اشاره دارد که در آن الگوریتم‌ها با سرعت بسیار بالا و در حجم‌های زیاد به خرید و فروش دارایی‌ها می‌پردازند. این روش معمولاً شامل تحلیل داده‌ها و اجرای معاملات در کسری از ثانیه است. HFT به‌عنوان یک استراتژی پیشرفته برای بهره‌برداری از نوسانات جزئی قیمت‌ها در بازار شناخته می‌شود، و به دلیل سرعت و حجم معاملات، ممکن است تأثیر زیادی بر بازار بگذارد.

Cloud Computing : رایانش ابری (Cloud Computing) به استفاده از سرورهای اینترنتی برای ذخیره و مدیریت داده‌ها و نرم‌افزارها اشاره دارد. این تکنولوژی به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که به‌راحتی به داده‌ها و ابزارهای معاملاتی خود دسترسی داشته باشند، بدون اینکه نیاز به سرورهای محلی یا سخت‌افزارهای گران‌قیمت باشد. رایانش ابری همچنین به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا به‌طور مؤثرتری با یکدیگر همکاری کنند و ابزارهای معاملاتی را به‌صورت آنلاین به‌روز کنند.

API Trading : معاملات API (API Trading) به استفاده از رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی (APIs) برای تعامل با پلتفرم‌های معاملاتی اشاره دارد. این روش به معامله‌گران و توسعه‌دهندگان نرم‌افزار این امکان را می‌دهد که استراتژی‌های معاملاتی خود را به‌صورت خودکار پیاده‌سازی کنند و به داده‌های بازار دسترسی پیدا کنند. API Trading به‌ویژه برای توسعه‌دهندگان و برنامه‌نویسان مفید است که می‌خواهند سیستم‌های معاملاتی پیشرفته‌تری بسازند و قابلیت‌های خاصی را به پلتفرم‌های معاملاتی اضافه کنند.

اصطلاحات فارکس ( منابع آموزشی و خبری فارکس )

Forex News : اخبار فارکس (Forex News) به آخرین اطلاعات و تجزیه و تحلیل‌هایی اشاره دارد که بر بازار ارز تأثیر می‌گذارند. این اخبار شامل گزارش‌های اقتصادی، تحولات سیاسی، و تغییرات در سیاست‌های پولی کشورها می‌شود. معامله‌گران باید به‌طور مداوم به این اخبار توجه کنند، زیرا تغییرات ناگهانی در بازار ممکن است تحت تأثیر اطلاعات جدید قرار گیرند و فرصت‌های معاملاتی جدیدی ایجاد کنند.

Economic Report : گزارش اقتصادی (Economic Report) به مجموعه‌ای از داده‌ها و اطلاعاتی اشاره دارد که وضعیت اقتصادی یک کشور را توصیف می‌کند. این گزارش‌ها شامل اطلاعاتی مانند تولید ناخالص داخلی، نرخ بیکاری، و شاخص قیمت مصرف‌کننده هستند. معامله‌گران فارکس باید به این گزارش‌ها توجه کنند، زیرا آن‌ها می‌توانند بر روی نرخ‌های ارز تأثیر بگذارند و به پیش‌بینی حرکت‌های آتی بازار کمک کنند.

Webinars : وبینارها (Webinars) به سمینارهای آنلاین اشاره دارند که به آموزش و تبادل نظر در زمینه‌های مختلف، از جمله معاملات فارکس، می‌پردازند. این وبینارها به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که از تجربیات و دانش متخصصان استفاده کنند و در عین حال سوالات خود را مطرح کنند. وبینارها می‌توانند به‌عنوان یک منبع آموزشی بسیار مفید برای توسعه مهارت‌های معاملاتی در نظر گرفته شوند.

Trading Books : کتاب‌های معاملاتی (Trading Books) شامل مجموعه‌ای از کتاب‌های آموزشی هستند که به تجزیه و تحلیل بازار، استراتژی‌های معاملاتی، و روان‌شناسی معامله‌گری می‌پردازند. این کتاب‌ها به معامله‌گران کمک می‌کنند تا دانش خود را گسترش دهند و با مفاهیم کلیدی در بازارهای مالی آشنا شوند. مطالعه این کتاب‌ها می‌تواند به توسعه توانایی‌های معاملاتی و درک بهتر بازار کمک کند.

Mentorship : مشاوره آموزشی (Mentorship) به فرآیند یادگیری و توسعه مهارت‌های معاملاتی تحت نظر یک معامله‌گر با تجربه اشاره دارد. یک مربی می‌تواند راهنمایی‌های لازم را ارائه دهد، استراتژی‌ها را بررسی کند، و به معامله‌گران کمک کند تا اشتباهات خود را شناسایی و اصلاح کنند. این نوع یادگیری می‌تواند به‌ویژه برای معامله‌گران مبتدی بسیار مفید باشد، زیرا تجربه و دانش مربی می‌تواند به آن‌ها در پیشرفت سریع‌تر کمک کند.

Demo Trading : معاملات آزمایشی (Demo Trading) به انجام معاملات در یک محیط شبیه‌سازی شده و بدون ریسک اشاره دارد. این نوع حساب‌ها به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که استراتژی‌های خود را آزمایش کنند و با پلتفرم‌های معاملاتی آشنا شوند بدون اینکه سرمایه واقعی خود را به خطر بیندازند. معاملات آزمایشی به‌ویژه برای مبتدیان بسیار مفید است، زیرا به آن‌ها کمک می‌کند تا مهارت‌های معاملاتی خود را قبل از ورود به بازار واقعی بهبود دهند.

اصطلاحات فارکس ( مقررات فارکس )

Regulation : مقررات (Regulation) به مجموعه قوانینی و استانداردهایی اشاره دارد که بازارهای مالی را کنترل می‌کنند. این مقررات به منظور حفظ نظم و امنیت در بازارهای مالی طراحی شده‌اند و به حفاظت از سرمایه‌گذاران کمک می‌کنند. کارگزاران فارکس معمولاً تحت نظارت سازمان‌های نظارتی مختلف قرار دارند تا اطمینان حاصل شود که فعالیت‌های آن‌ها مطابق با قوانین و استانداردهای تعیین‌شده است.

Licensing : مجوز (Licensing) به فرآیند اعطای مجوز به کارگزاران و موسسات مالی برای انجام فعالیت‌های مالی اشاره دارد. کارگزارانی که تحت نظارت سازمان‌های نظارتی قرار دارند، معمولاً نیاز به دریافت مجوز دارند. این مجوزها به‌عنوان یک نشان اعتبار برای کارگزاران عمل می‌کنند و به معامله‌گران این اطمینان را می‌دهند که کارگزار مورد نظر از استانداردهای قانونی و مالی پیروی می‌کند.

KYC (Know Your Customer) : شناسایی مشتری (KYC) به فرآیند شناسایی و تأیید هویت مشتریان در مؤسسات مالی اشاره دارد. این فرآیند به منظور جلوگیری از پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم طراحی شده است. کارگزاران فارکس موظفند که اطلاعات شناسایی مشتریان خود را جمع‌آوری و ذخیره کنند تا اطمینان حاصل شود که تمامی فعالیت‌ها قانونی و مطابق با مقررات انجام می‌شود.

AML (Anti-Money Laundering) : مبارزه با پول‌شویی (AML) به مجموعه قوانینی و سیاست‌هایی اشاره دارد که به‌منظور شناسایی و جلوگیری از پول‌شویی و فعالیت‌های غیرقانونی طراحی شده‌اند. این مقررات به مؤسسات مالی کمک می‌کنند تا فعالیت‌های مشکوک را شناسایی کرده و از ادامه آن جلوگیری کنند. کارگزاران فارکس باید تحت مقررات AML عمل کنند و از مشتریان خود اطلاعات لازم را جمع‌آوری کنند.

Transparency : شفافیت (Transparency) به میزان وضوح و دسترسی به اطلاعات در بازارهای مالی اشاره دارد. این مفهوم به‌عنوان یک اصل اساسی در معاملات مالی شناخته می‌شود، زیرا شفافیت به سرمایه‌گذاران این اطمینان را می‌دهد که اطلاعات کافی برای تصمیم‌گیری‌های آگاهانه در دسترس است. بازارهای شفاف به کاهش خطرات و سوءاستفاده‌های مالی کمک می‌کنند.

Conflict of Interest : تضاد منافع (Conflict of Interest) به وضعیتی اشاره دارد که در آن منافع شخصی یا مالی ممکن است بر تصمیم‌گیری‌های حرفه‌ای تأثیر بگذارد. در زمینه معاملات، این مفهوم می‌تواند به بروز رفتارهای غیرمنصفانه و عدم رعایت منافع مشتریان منجر شود. کارگزاران و مؤسسات مالی باید اقداماتی را برای شناسایی و مدیریت تضادهای منافع اتخاذ کنند تا از حقوق مشتریان خود محافظت کنند.

Client Protection : حفاظت از مشتری (Client Protection) به مجموعه‌ای از تدابیر و اقدامات اشاره دارد که به‌منظور حفظ حقوق و منافع مشتریان در بازارهای مالی طراحی شده‌اند. این اقدامات شامل قوانین و مقرراتی است که به جلوگیری از سوءاستفاده‌ها و تضمین امنیت سرمایه‌گذاری‌ها کمک می‌کنند. حفاظت از مشتریان به ایجاد اعتماد در بازارهای مالی کمک می‌کند و موجب تشویق سرمایه‌گذاران به ورود به این بازارها می‌شود.

Regulated Broker : کارگزار تحت نظارت (Regulated Broker) از اصطلاحات فارکس میباشد. کارگزارانی اشاره دارد که تحت نظارت سازمان‌های قانونی و مقررات مالی قرار دارند. این کارگزاران ملزم به رعایت استانداردهای مشخصی هستند و به‌طور معمول شفافیت بیشتری را به مشتریان خود ارائه می‌دهند. استفاده از کارگزاران تحت نظارت به معامله‌گران این اطمینان را می‌دهد که فعالیت‌های مالی آن‌ها در یک چارچوب قانونی و امن انجام می‌شود.

Unregulated Broker : کارگزار غیرمجاز (Unregulated Broker) به کارگزارانی اشاره دارد که تحت نظارت هیچ سازمان قانونی قرار ندارند. این نوع کارگزاران ممکن است به‌عنوان گزینه‌ای جذاب برای برخی معامله‌گران به‌نظر برسند، اما ریسک‌های قابل توجهی را به همراه دارند. کار با این کارگزاران می‌تواند منجر به عدم شفافیت و حفاظت ناکافی از سرمایه‌ها شود، و به همین دلیل توصیه می‌شود که معامله‌گران از کارگزاران تحت نظارت استفاده کنند.

مدیر سایت راکیمو

تریدر ، مدرس و تحلیلگر بازارهای مالی فارکس ، بورس و ارزهای دیجیتال